ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Untitled-6

Του Νικήτα Αποστόλου
Ο Νικήτας Αποστόλου είναι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ. Ιωαννίνων

Ο κ. Τσίπρας στην σύσκεψη των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έθεσε ως ζήτημα και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Βέβαια το ζήτημα αυτό τίθεται κατά καιρούς από πολλούς, όπως π.χ. πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 το είχε θέσει και ο κ. Σαμαράς.
Με αφορμή το ανωτέρω ερέθισμα, θεώρησα σκόπιμο να εκθέσω ως πολίτης τις απόψεις μου για το ισχύον σύνταγμα.

Το Σύνταγμα του 1975, που είχε ψηφισθεί μόνο απο την συγκυριακή πλειοψηφία των βουλευτών της Ν.Δ., από την σκοπιά της λαϊκής κυριαρχίας, είχε εξαρχής θεμελιώδες πρόβλημα νομιμοποίησης, μιας και το εκλογικό σώμα των Ελλήνων πολιτών, ποτέ δεν κλήθηκε να ψηφίσει για την κύρωσή του. Η αποχώρηση σύσσωμης της τότε αντιπολίτευσης επισήμανε το ζήτημα αυτό.

Ο τρόπος που φαίνεται να αντιλαμβανόταν η αναθεωρητική βουλή του 1975 το δημοκρατικό πολίτευμα, είναι η ταύτιση της δημοκρατίας με τον κοινοβουλευτισμό. Συνέπεια αυτής της θέσης είναι το κοινοβουλευτικό δόγμα, ότι οι βουλευτές νομοθετούν στο όνομα του έθνους και όχι των εκλογέων τους, δηλαδή του λαού. Περαιτέρω έχουν θεσμοθετημένη απεριόριστη την αρμοδιότητα, να εκφράζουν αυτοί, τη θέληση και το συμφέρον του έθνους και όχι η ιστορική υπόστασή του , δηλαδή απευθείας ο ίδιος ο λαός. Επομένως, πρόκειται για μια επινόηση διαστροφής της δημοκρατίας, όπου η κυριαρχία αποσπάται από τον φυσικό της φορέα, τον λαό και μεταφέρεται στους βουλευτές και το κοινοβούλιο.

Συνέπεια αυτής της αντίληψης ήταν το γεγονός ότι, ο θεσμός του δημοψηφίσματος θεσμοθετήθηκε μεν στο σύνταγμα, όμως με τέτοιες προυποθέσεις και τέτοια διαδικασία, που στην ουσία κατέστη ανενεργός. Αυτό πιστοποιείται με το γεγονός ότι ποτέ ο Ελληνικός Λαός δεν αποφάνθηκε για κορυφαίες πολιτικές επιλογές, όπως ήταν η εισαγωγή μας στην ΕΟΚ, στην Ευρωζώνη και στο Ευρώ. Από το 1974 μέχρι σήμερα, σε μια περίοδο 41 ετών, έγινε μόνο ένα δημοψήφισμα, το πρόσφατο δημοψήφισμα που υπερίσχυσε το ΟΧΙ σχετικά με την αποδοχή του “μνημονίου” των δανειστών μας.

Το Σύνταγμα του 1975 αναγνώρισε την λαϊκή κυριαρχία μόνο στα λόγια και απέτρεψε με κάθε τρόπο την έκφραση και την άσκησή της στην πράξη, με την μετατροπή των βουλευτών από εντολοδόχους του λαού , σε βουλευτές αντιπροσώπους του έθνους. Έτσι απέσπασε τους βουλευτές από την υποχρέωση της συνεπούς τήρησης των προεκλογικών διακηρύξεών των, με βάση τις οποίες εκλέχθηκαν από τους εκλογείς πολίτες.
Στην ουσία με τις διατάξεις του Συντάγματος του 1975 και με την δεδομένη δομή των κομμάτων, δεν θεμελιώθηκε η δημοκρατία στην χώρα μας, αλλά μια διαδοχική τετραετής κυβερνητική απολυταρχία του εκάστοτε εκλεγμένου πρωθυπουργού με κοινοβουλευτικό μανδύα.
Την εποχή εκείνη του 1975, για την θεσμική ισχυροποίηση της Κυβέρνησης και ιδιαίτερα του Πρωθυπουργού, προβλήθηκε το επιχείρημα ότι εναι αναγκαία η ισχυρή εκτελεστική εξουσία για την ταχεία και αποτελεσματική αντιμετώπιση των περίπλοκων και δύσκολων προβλημάτων της εποχής μας.
Σημειώνουμε πως η «τεχνολογική» αναγκαιότητα μιας συγκεντρωτικής ισχυρής εκτελεστικής εξουσίας , δεν είχε τίποτε το πρωτότυπο και ότι τέτοια επιχειρήματα ήταν και εκείνα των οπαδών του ολοκληρωτισμού της εποχής του μεσοπολέμου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου προκειμένου να χρησιμοποιήσει τον απολυταρχικό τρόπο άσκησης της διακυβέρνησης χωρίς ερωτηματικά νομιμότητας, προχώρησε τον Μάρτιο του 1986 στην αναθεώρηση ένδεκα άρθρων του Συντάγματος. Με την αναθεώρηση αυτή οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας περιορίσθηκαν σε σημαντικό βαθμό και ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο εκείνες του Πρωθυπουργού, που απέκτησε πια διαστάσεις απόλυτου δικτάτορα στην διακυβέρνησης της χώρας. Το κοινοβούλιο παρέμεινε απλά το φύλλο συκής ενός ακόμη πιο πρωθυπουργικού συστήματος κυβερνητικής απολυταρχίας.

Σύμφωνα με την διοικητική επιστήμη, ένα βασικό στοιχείο του διοικείν είναι ο έλεγχος. Στις Δημοκρατίες το στοιχείο αυτό είναι έργο του δικαστικού σώματος, το οποίο πρέπει να είναι ανεξάρτητο από την Κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα εν γένει. Όμως, πως είναι δυνατόν να είναι ανεξάρτητη η Δικαιοσύνη, από την εκτελεστική εξουσία, όταν την ηγεσία της, σύμφωνα με το σύνταγμα, την επιλέγει , το Υπουργικό Συμβούλιο;

Άλλο άτοπο και άστοχο σε σχέση με την δικαιοσύνη είναι το γεγονός ότι με τις συνταγματικές διατάξεις (όπως αυτές αναθεωρήθηκαν), αφαιρέθηκαν δικαιοδοτικές αρμοδιότητες από το δικαστικό σώμα σχετικά με τα αδικήματα των Υπουργών και των βουλευτών και εκχωρήθηκαν στο νομοθετικό σώμα, την Βουλή.
Σημειώνουμε εδώ και την πρακτική των μεταπολιτευτικών Κυβερνήσεων, για να εμποδιστεί ο δικαστικός έλεγχος διοικητικών πράξεων και ιδίως των συμβάσεων, να ακολουθείται η τακτική της κύρωσης με νόμο των πράξεών της αυτών.

Δυστυχώς το Σύνταγμα του 1975, έτσι όπως διαμορφώθηκε, κρύβει μέσα του την δυνατότητα επιβολής ολοκληρωτισμού και ήδη έναν τέτοιον τον βιώνουμε σήμερα υπό το καθεστώς των μνημονίων της τρόικας και του ευρώ.

Σήμερα, μετά και το 3ο μνημόνιο και τους εφαρμοστίκους νόμους, η συνταγματική τάξη στην χώρα έχει αλλάξει ριζικά. Κανένα από τα δικαιώματα του έλληνα πολίτη, του ανθρώπου και του λαού αυτής της χώρας δεν έχει μείνει αλώβητο. Οι «διεθνείς δεσμεύσεις» της χώρας έχουν αναδειχθεί σε απόλυτο ρυθμιστή της εσωτερικής έννομης τάξης. Κανένα ανθρώπινο, κοινωνικό, ή πολιτικό δικαίωμα του ελληνικού λαού δεν υπερτερεί έναντι των «διεθνών δεσμεύσεων». Το ίδιο το εθνικό συμφέρον έχει ταυτιστεί με τις «διεθνείς δεσμεύσεις» σε βαθμό πρωτόγνωρο, μάλιστα και με αποφάσεις και πράξεις της ηγεσίας της δικαιοσύνης, .
Στο όνομα των «εκτάκτων συνθηκών» τα ανώτατα δικαστήρια συνομολόγησαν μαζί με την εκτελεστική εξουσία, αλλά και το κοινοβούλιο την ολοκληρωτική παράδοση της χώρας και του λαού της σε αλλότριες δυνάμεις με σκοπό να προστατευτούν ξένα συμφέροντα.

Ο κοινοβουλευτισμός και ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων στα άμεσα όργανα του κράτους, όπως οικοδομήθηκε μεταπολιτευτικά, αποτελεί το κουκούλι, που μέσα του επωάζεται η ολοκληρωτική κατάλυση της ελληνικής πολιτείας, της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, αλλά και ο ακρωτηριασμός της εθνικής επικράτειας υπέρ των διεθνών επενδυτών, αγορών και δανειστών.
Η ελληνική πολιτεία εν γένει έχει υποστεί μια ριζική εσωτερική μεταλλαγή υπό καθεστώς «διεθνών δεσμεύσεων». Το εσωτερικό της δίκαιο έχει πλέον προετοιμάσει το πέρασμα του ελέγχου της χώρας σε υπερκρατικά και υπερεθνικά κέντρα εξουσίας. Ενώ το κρατικό μόρφωμα που αποκαλούσαμε Ελλάδα πολύ σύντομα, εάν ο λαός μας δεν αντιδράσει, θα έχει αφομοιωθεί εδαφικά, εθνικά και πολιτειακά από μια ευρύτερη «ευρωπαϊκή ομοσπονδία», η οποία θα σμιλευθεί ανάλογα με τα συμφέροντα της Ουάσινγκτον και του Βερολίνου.

Το μόνο που σου παρέχει το υπάρχων συνταγματικό πλαίσιο είναι μια γκάμα ερμηνειών του νόμου που θα κληθούν να ερμηνεύσουν θεσμοί και πολιτειακά όργανα ήδη αλωμένα.
Σήμερα χρησιμοποιείται η δική μας πολιτειακή οργάνωση, το δικό μας εσωτερικό δίκαιο έτσι ώστε να φανεί στον λαό, ότι σύννομα περνά ο έλεγχος της χώρας σε ξένα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας. Η επιχείρηση αυτή είναι πολύ πιο εύκολη βέβαια, διότι πρόκειται για μια χώρα όπου η συνταγματική τάξη εξ υπαρχής ήταν διάτρητη.

Σήμερα αλώθηκε εκ των έσω το πολιτειακό μας σύστημα και επιβλήθηκαν τέτοιες «διεθνείς δεσμεύσεις» στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας με αποτέλεσμα- και πριν το καταλάβει ο λαός μας- να έχει γίνει δουλοπάροικος, “ραγιάς” στον ίδιο τον τόπο του.
Που θα στηριχθείς για να ισχυριστείς ότι οι «διεθνείς δεσμεύσεις» που έχουν ήδη καταστεί εσωτερικό δίκαιο και εφαρμόζονται, είναι παράνομες και δεν πρέπει να εφαρμοστούν; Το αν παράνομα, ή νόμιμα έχουν κυρωθεί διεθνείς συμβάσεις και υποχρεώσεις της χώρας, δεν ενδιαφέρει το διεθνές δίκαιο, ούτε την λεγόμενη διεθνή κοινότητα. Ούτε αναιρούν τις διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η εξουσία της χώρας και τις έχει περάσει στο εσωτερικό δίκαιό της.

Με άλλα λόγια, η εμμονή στον κοινοβουλευτικό δρόμο σήμερα και η άσκηση πολιτικής με ορίζοντα τις εκλογές , καταδικάζουν τον λαό και την χώρα στην θεμελίωση διεθνούς δικαιώματος επέμβασης στο εσωτερικό της χώρας αν τυχόν αρνηθεί να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της. Η παραμονή στο σημερινό πολιτειακό πλαίσιο δίνει το δικαίωμα στις ξένες δυνάμεις, στα κράτη δανειστές της χώρας και στην ευρωζώνη να παρεμβαίνει ανοιχτά στα εσωτερικά μας και να ασκεί πιέσεις με κάθε τρόπο και μέσο. Και μάλιστα να εμφανίζονται όλοι τους ως οι αδικημένοι της υπόθεσης, γιατί η Ελλάδα δεν τηρεί τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Όσα μνημόνια κι αν βγάλουμε παράνομα, καμιά από τις διεθνείς δεσμεύσεις που έχουν περάσει στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας δεν μπορούμε να αρνηθούμε υπό το υπάρχων συνταγματικό και πολιτειακό πλαίσιο.
Η ανάληψη διεθνών δεσμεύσεων από μια χώρα δεν έχει καμιά σχέση με τον τρόπο που αυτές στο εσωτερικό ψηφίστηκαν (παράνομα ή νόμιμα), είτε με τον τρόπο που πέρασαν στο εσωτερικό δίκαιο.

Όσο διατηρείται η περίφημη «συνέχεια του κράτους», δηλαδή όσο ο λαός αναγνωρίζει το υπάρχων πολιτειακό σύστημα μέσα στα πλαίσια του οποίου έχουν αναληφθεί οι δεσμεύσεις (παράνομα ή νόμιμα είναι αδιάφορο από την σκοπιά του διεθνούς δικαίου και των αντισυμβαλλόμενων κρατών), τόσο θα δίνει το δικαίωμα να διεκδικούν την χώρα του οι διεθνείς τοκογλύφοι, τα κράτη και οι οργανισμοί που τους προστατεύουν.
Γι΄ αυτό επιβάλλεται ο λαός μας, ως πηγή όλων των εξουσιών, να αναδείξει μέσω εκλογών νέα Εθνική Εθνοσυνέλευση, η οποία θα συντάξει νέο σύνταγμα, εξ υπαρχής συγκρότησης νέου κράτους, γνήσια δημοκρατικού, με θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, με λειτουργική διαδικασία και ευρεία αρμοδιότητα .
Έτσι ενεργώντας , θα δικαιωθούμε απέναντι στους λαούς της Γης, αφού θα τους τους δείξουμε την νέα εμπνευσμένη σύγχρονη πρωτοποριακή γνήσια δημοκρατική κρατική οργάνωση, αντάξια της κληρονομιάς μας, προσφορά μας στην ανθρωπότητα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: