Μπροστά στο 5ο Συνέδριο του ΕΠΑΜ – του Δημήτρη Κυπριώτη, π. Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης (3Β)

Μπροστά στο 5ο Συνέδριο του ΕΠΑΜ – του Δημήτρη Κυπριώτη, π. Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης (3Β)

Να λοιπόν ακόμη μια ευκαιρία, για να διαπιστώσουμε όλοι εμείς που κινούμαστε στον «αστερισμό» του ΕΠΑΜ, το πόσο γρήγορα τρέχει ο χρόνος. Σαν χθες δεν ήταν που τελείωνε το 4ο Συνέδριο με τα «καλά και τα «κακά» του και όλοι ξεκινήσαμε για μια νέα δημιουργική πορεία του Μετώπου, για μια νέα προσπάθεια απλώματος των ιδεών του ΕΠΑΜ στην κοινωνία;

Πολύ γρήγορα όμως και πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι στις σελίδες που αποτύπωναν την πολιτική απόφαση του 4ου Συνεδρίου, μπήκαμε όλοι στα βαθειά με το δημοψήφισμα και στη συνέχεια με τις εθνικές εκλογές. Τα αποτελέσματα από τις δύο αυτές εκλογικές συμμετοχές του ΕΠΑΜ ήταν αλληλοσυγκρουόμενα.

Το μεν δημοψήφισμα, από τη μία πλευρά, μας γέμισε αισιοδοξία και μας έδωσε τη χαρά, ότι δικαιωθήκαμε ως Μέτωπο, όχι γιατί βρεθήκαμε στο μέρος των «νικητών», αλλά γιατί η πολιτική εκτίμησή μας και ο αγώνας μας για την επικράτηση του ΟΧΙ, μας ένωσε με τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων και έφερνε πιο κοντά την πολυπόθητη Ενότητα του λαού, για την οποία παλεύουμε όλοι στο ΕΠΑΜ.

Το δε αποτέλεσμα των εκλογών, από την άλλη πλευρά, μας δυσαρέστησε, όχι μόνο για τα εκλογικά μας ποσοστά, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, για μια ακόμη φορά, έδινε λευκή επιταγή διακυβέρνησης, χωρίς να μπορεί να δει την κοροϊδία που παιζόταν μπροστά στα μάτια της.

Η συνέχεια στο ΕΠΑΜ μετά από τα παραπάνω, αναλώθηκε με την προσπάθεια των περισσότερων των μελών μας για την οργανωτική ανασυγκρότηση της οργάνωσης, αλλά και την προσπάθεια μιας μικρής μειοψηφίας να την ακυρώσει.. Τελικό αποτέλεσμα αυτών των αντίθετων προσπαθειών, ήταν να καθυστερήσει η ανασυγκρότηση και να μην προχωρήσει με το ρυθμό που είχε προγραμματιστεί και το Μέτωπο να χάσει ένα σημαντικό αριθμό μελών του, που αποφάσισαν να διαχωρίσουν τη θέση τους από το ΕΠΑΜ. Βέβαια το ΕΠΑΜ, σε πολύ σύντομο, ξεπέρασε για 3η φορά από τη ίδρυσή του αυτούς τους κλυδωνισμούς, πολύ γρήγορα αναπλήρωσε τις ποσοτικές απώλειες και τελικά αποκατέστησε την ηρεμία στο εσωτερικό του. Σήμερα, βρίσκεται μπροστά στο 5ο Συνέδριο του και με μεγάλη αισιοδοξία σχεδιάζει το μέλλον του.

Πιστεύουμε ότι μια μικρή αναδρομή με τις εκτιμήσεις που είχαν γίνει πέρυσι στο 4ο Συνέδριο είναι χρήσιμη, για να δούμε αν αυτές ήταν σε σωστή ή σε λάθος κατεύθυνση, αλλά και για χρησιμοποιηθούν ως πυξίδα στο επερχόμενο διάστημα. Σημειώναμε λοιπόν με έμφαση πριν ακριβώς ένα χρόνο:

«Η άνοδος της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι μια αναγκαία «παρένθεση» για τους δανειστές, προκειμένου να αναδιαταχθεί και να «εξιλεωθεί» στα μάτια του κόσμου το κομματικό και πολιτικό προσωπικό που είναι απόλυτα ταυτισμένο με τα συμφέροντά του. Έτσι η συγκυβέρνηση του αντιμνημονίου (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), υπό καθεστώς συνεχών εκβιασμών, θα οδηγήσει τη χώρα στα πολύ χειρότερα και αφού ενδεχομένως έρθει αντιμέτωπη με κρίσεις ακόμη και εθνικές, χωρίς να μπορεί ούτε καν να τις διαχειριστεί, να δοθεί η δυνατότητα να ανακάμψουν οι «υπεύθυνες» δυνάμεις του μνημονίου ως «σωτήρες». Ίσως με νέα πρόσωπα, νέο περιτύλιγμα και νέα πολιτικά σχήματα» !!!

Ειλικρινά εμείς όλοι στο ΕΠΑΜ πρέπει να αισθανόμαστε πολύ περήφανοι, κατ΄ ελάχιστον, ως προς τις προβλέψεις και τις εκτιμήσεις των οργάνων μας. Τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε για την παραπάνω εκτίμηση; Το «δυστύχημα» είναι ότι πολλοί από εμάς, δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία σε αυτές τις εκτιμήσεις ιδιαίτερα τη στιγμή που γίνονται και αυτό, δεν μπορούμε να το αρνηθούμε και να το προσπεράσουμε. Οφείλουμε λοιπόν να παραδεχθούμε ότι αυτό το έλλειμμά μας, θα πρέπει να το εξαλείψουμε.

Μετά από την παραπάνω παρεμβολή, μπορούμε να πούμε ότι σήμερα βρισκόμαστε ακριβώς στο σημείο που είχαμε προβλέψει και εκτιμήσει από πέρυσι στο 4ο Συνέδριο. Κατά τον ίδιο τρόπο είχαμε προδιαγράψει και το γεγονός, ότι αυτή η περίοδος που διανύουμε είναι αναγκαστική, αργή και βασανιστική, στην οποία τα επίσημα κόμματα της μεταπολίτευσης και με τη σειρά, το ένα μετά το άλλο, θα έρχονται και θα παρέρχονται., αφού προηγουμένως θα τρώνε τα μούτρα τους στη μνημονιακή διακυβέρνηση της χώρας, θα απορρίπτονται από το λαό, που τελικά όμως στη μεγάλη του πλειοψηφία θα μένει πολιτικά άστεγος και θα οδηγείται στην «αποχή», χωρίς να έχει καμία ελπίδα, θεωρώντας ότι με αυτήν τη θέση και τη στάση του, μπορεί να πλήξει το σύστημα.

Αυτό λοιπόν το κενό που έχει δημιουργηθεί σήμερα μέσα στο λαό, το ΕΠΑΜ πρέπει με κάθε τρόπο να το εκμεταλευτεί. Και ήταν αυτός ο χρόνος τον οποίο είχαμε προσδιορίσει ως τον πλέον κατάλληλο για να ακουστεί η επί 6ετία δική μας σταθερή φωνή εξόδου από την κρίση. Και τώρα έχει έρθει η «ώρα» μας, η ώρα του ΕΠΑΜ!! Και επειδή αντέξαμε στον πόλεμο φθοράς και τριβής, μπορούμε να πούμε ότι ΝΑΙ μπορούμε να πάμε και παρακάτω!

Το 5ο Συνέδριο που ανοίγεται μπροστά μας είναι και η μεγάλη ευκαιρία για να δρομολογηθούν οι κινήσεις μας. Τώρα όλοι γνωρίζουμε ότι μετά τα μνημονιακά κόμματα και τα δήθεν άλλα αντιμνημονιακά της Βουλής, οι πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται στον « έξω» χώρο είναι πολύ λίγες και μετρώνται στα δάκτυλα της μιας παλάμης. Για δε τα κινήματα της πλατείας, τίποτα από αυτά σήμερα δεν υπάρχει και καταγράφονται απλά σαν μια ανακίνηση. Η μόνη υπαρκτή και καθιερωμένη δύναμη από αυτά τα κινήματα είναι το ΕΠΑΜ. Αναγνωρίσιμη πλέον από φίλους και εχθρούς. Στο χέρι μας είναι τώρα το να μας γνωρίσει η ίδια η κοινωνία στη μεγάλη της πλειοψηφία. Αλλά για να γίνει αυτό, χρειάζεται να γίνει πολύ δουλειά και από πολλούς.

Να λοιπόν το πρώτο και μεγάλο μέλημα μας. Να ισχυροποιήσουμε την οργάνωσή μας. Δεν μπορούμε πια να μιλάμε για πυρήνες μόνο σε μεγάλες πόλεις. Ο στόχος τώρα πρέπει να είναι μεγάλος, μεγαλύτερος από κάθε άλλη φορά. Κάθε Πόλη της Ελλάδας πρέπει να έχει το δικό της πυρήνα και κάθε δημοτική ενότητα ή χωριό, θα πρέπει να έχει, αν όχι έναν πυρήνα, τουλάχιστον ένα σύνδεσμο. Ένα σύνδεσμο που να μπορεί ανά πάσα στιγμή στο καφενείο του χωριού, στο ΚΑΠΗ, σε πλατεία κλπ, να προετοιμάσει και να υποδεχθεί μέλη των οργάνων του ΕΠΑΜ, για μια επαφή με τους συμπατριώτες του.

Γιατί, όσο διαρκεί το εμπάργκο από τα κεντρικά ΜΜΕ, πράγμα που θα οξύνεται το επόμενο διάστημα που το ΕΠΑΜ θα ανέρχεται στις προτιμήσεις του λαού, δεν μας μένει άλλος τρόπος επικοινωνίας, εκτός από την επαφή μας «πρόσωπο με πρόσωπο» με τον απλό κόσμο του λαού μας. Αλλά αυτόν τον τρόπο, που είναι και ο πλέον αποδοτικός, τον γνωρίζουμε πια πάρα πολύ καλά .

Ένας εξίσου σοβαρός στόχος, απόλυτα επιβοηθητικός στον πρώτο, είναι η καλή χρησιμοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που έχει το ΕΠΑΜ, ιδιαίτερα τώρα με την ενεργοποίηση και της ηλεκτρονικής εφημερίδας ΑΝΑΠΟΔΑ, του δικτυακού Ρ/Φ e-roi και της WEB TVκάμερας. Όλα αυτά μαζί με την προσπάθεια που πρέπει να αναληφθεί από τα περιφερειακά στελέχη του Μετώπου, για παρουσιάσεις τους στα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια , αλλά και με αρθρογραφία τους στον τοπικό τύπο σε τακτική βάση.

Εκτός από τα παραπάνω και όποιες άλλες αποφάσεις και κατευθύνσεις δρομολογηθούν από το 5ο Συνέδριό μας, η κινηματική μας δράση πάντα θα πρέπει να αποτελεί το φάρο των προσπαθειών μας, αφού είναι αυτή που μας δένει με άλλες συλλογικότητες και ιδιαίτερα με τον απλό λαό μας. Οι κινηματικές δράσεις είναι αυτές που ισχυροποιούν την ενότητα με το λαό και προετοιμάζουν το ευρύ Μέτωπο, πέρα από κομματικές αγκυλώσεις και παθογένειες και αυτά όλα, επειδή βρίσκονται στο DNA του ΕΠΑΜ. Για αυτό οφείλουμε να τα διατηρούμε στις πρώτες προτεραιότητες μας.

Πως όμως μπορούν να πραγματοποιηθούν όλα αυτά, αν ο κάθε Επαμίτης δεν πιστέψει πως πριν από όλα, πρέπει να είναι ένας αγωνιστής αυτού του Μετώπου και καταλύτης για την ενότητα του λαού μας; Αν αυτό, ο κάθε ένας από εμάς το πιστέψει και παλέψει στο μέτρο φυσικά που μπορεί, τότε θα αντιληφθεί γιατί πρέπει η οργάνωση να μην είναι χαλαρή , αλλά αντίθετα πολύ καλά δεμένη, ενιαία και με συνειδητή πειθαρχία των μελών της. Και αυτές οι έννοιες, αν πέρυσι μας ταλαιπώρησαν μέχρι να τις κατανοήσουμε, τώρα πρέπει επιτέλους να σταματήσουν να εκτρέπονται από την πραγματική τους διάσταση και ότι δήθεν είναι ενάντια στη δημοκρατία. Γιατί δημοκρατία, θα μπορούσε κάποιος άλλος να ισχυριστεί, δεν είναι οι κάποιοι ελάχιστοι να τραβάνε τα ζόρια και οι πολλοί να παραμένουν στην άκρη, μη αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμοι και πρώτοι στην κριτική;

Τέλος αλλά όχι τελευταίο στην αξιολόγηση, πέρα από την οργάνωση με τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε, είναι καιρός πλέον να δείξουμε στον κόσμο αυτά που επαγγελλόμαστε σαν πολιτικός φορέας. Δηλαδή να είμαστε σε θέση να πούμε με ποιο τρόπο θα τα εφαρμόσουμε, με ποιον αρχηγό και με ποια στελέχη. Εδώ είναι ένα άλλο μεγάλο στοίχημα για το ΕΠΑΜ. Να αποδείξει, ότι όλα αυτά τα έχει και με το παραπάνω και εκτός από αυτά, έχει και το πρόγραμμα και τη γνώση για να τα εφαρμόσει.

Η επόμενη περίοδος αμέσως μετά το 5ο Συνέδριο, θα είναι πολύ γόνιμη από τη σκοπιά που προαναφέρθηκε, γιατί το ΕΠΑΜ θα δώσει πρώτα στα μέλη του για τελική επεξεργασία και μετά στον ίδιο το λαό, το τελικό προγραμματικό του σχέδιο για έξοδο από την πολυεπίπεδη και πολύχρονη κρίση της Πατρίδας. Και αυτό το σχέδιο , αυτό το πρόγραμμα, αφού γίνει κτήμα όλων μας, θα ζητήσουμε να το στηρίξει ο ίδιος ο λαός.

Εδώ ακριβώς μπαίνει και η επιτυχία του 5ου Συνεδρίου μας.

Είμαστε υποχρεωμένοι να πετύχουμε για να νικήσει στο τέλος ο ίδιος ο λαός!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s