Στουρνάρας και Καραϊσκάκης…

Του Δημήτρη Καζάκη

Ξέρετε ποιος ήταν ο Νικόλαος Στουρνάρας ή Στορνάρης; Ήταν οπλαρχηγός από τα Στουρναρέϊκα της Αιτωλοακαρνανίας. Παλικάρι με προσφορά – αν και υπήρξε κι αυτός θύμα των πολιτικάντηδων της ξεπούλας τύπου Α. Μαυροκορδάτου – έπεσε εντέλει υπέρ πατρίδος στην έξοδο του Μεσολογγίου το 1826.

Που να ήξερε ο δύσμοιρος ότι το όνομά του θα το διασύρει σήμερα ένας άλλος Στουρνάρας, ονόματι Ιωάννης, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος. Ο σύγχρονος επίγονος κάθε λογής επιτηδείων της ξεπούλας, βγήκε από τις στήλες της Καθημερινής για να επιδείξει μια ακόμη φορά την απίστευτη κακοήθεια και το προσβλητικά χαμηλό επίπεδο που διαθέτει.

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει καμιά πολύ μακρινή συγγένεια ανάμεσα στους δυο. Αν υπάρχει, τότε θα πρόκειται για ιστορική διαστροφή. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Η συνέντευξη του σύγχρονου Στουρνάρα στην Κυριακάτικη Καθημερινή μου έφερε στο νου – λόγω και της εθνικής επετείου – έναν διάλογο ανάμεσα στον παλιό οπλαρχηγό και τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Στη συνέντευξη του νεότερου Στουρνάρα να είστε σίγουροι θα ξαναγυρίσουμε. Προς το παρών ας αρκεστούμε στο παλιό εξαιρετικά διδακτικό περιστατικό ανάμεσα Στουρνάρα και Καραϊσκάκη.

Όταν ο Νικόλαος Στουρνάρας ξεγελάστηκε να εκστρατεύσει στην Άρτα υπό την ηγεσία του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, πήγε μαζί με το Νότη Μπότσαρη να συμβουλευθεί τον άρρωστο και κατάκοιτο Καραϊσκάκη. Ο «γιός της Καλογριάς» τους ρωτά γιατί αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον Μαυροκορδάτο. Κι αυτοί του απαντούν:

«Και ημείς δεν ηξεύρομεν. Πηγαίνουμε εις τον Μαχαλάν και όπου μας διορίση η Κυβέρνησις, εκεί θέλει εκστρατεύσωμεν.»

Τότε ο αθυρόστομος Καραϊσκάκης, που δεν μασούσε τα λόγια του, τους ανταπαντά:

«Ποια Κυβέρνησις; Το τζιογλάνι του Ρείζ – έφέντη ό τεσσερομάτης; [Έτσι αποκαλούσε o Καραϊσκάκης τον διοπτροφόρο Μαυροκορδάτο]. Ποιοι τον έκαμαν Κυβέρνηση; Εγώ κι άλλοι δεν τον γνωρίζομεν! Ή σύναξεν δέκα ανόητους και τον υπέγραψαν δια τας ιδιοτέλειας των; Ιδού ποιοι τον υπέγραψαν: Πρώτον εσύ, όπου όλα τα πράγ¬ματα θέλεις να έρχονται με το ζουρνά, ο Σκαλτζάς, όπου δεν είναι άλλο παρά καμπάνα μπαγκ – μπαγκ, ό Μακρής ό μακρολαίμης όπου μόνον το κεφάλι ηξεύρει να ταράζη, ο Μήτζιος Κοντογιάννης, η που¬τάνα, όπου αν ήταν γυναίκα, δεν εχόρταινεν μέ 80.000 φορές την ώραν, ο ξυνόγαλος Γιώργος Τσιόγκας, όπου στραβώνει τα χείλια του με το τζιμπούκι και δεν ηξεύρει τι του γίνεται και ο αδελφός μου ο Στορνάρης, ο ψεύτης. Δεν τον υπέγραψεν ο μπούτζος μου και να ιδώ την εκστρατείαν σας.»

Η εκστρατεία είχε την κατάληξη που πρόβλεψε ο Καραϊσκάκης. Το τζιογλάνι τεσσερομάτης είχε κάνει τη δουλειά του. Όπως ακριβώς κάνουν τη δουλειά τους και τα σημερινά Τζογλάνια της Μέρκελ και της Ευρώπης.

Όσο για την τότε κυβέρνηση, ισχύει ότι και για τις σημερινές. Να γιατί η απάντηση του Καραϊσκάκη ισχύει περισσότερο σήμερα και για τον σύγχρονο Στουρνάρα. Και σαν υπογραφή, ας τους δηλητηριάσουμε την βεβαιότητα ότι θα την σκαπουλάρουν από την οργή ενός ολόκληρου έθνους, με την ίδια υπόσχεση που έδινε ο Καραϊσκάκης σ’ αυτούς που έτρεχαν να ξεπουλήσουν το γένος των ραγιάδων.

https://www.youtube.com/watch?v=g0OgoySjNCM

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

 

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Στουρνάρας και Καραϊσκάκης…

  1. Ο Νικόλαος Στουρνάρης αγωνίστηκε γενναία στην επανάσταση και σκοτώθηκε στην έξοδο του Μεσολογγιού.Αλλά η οικογένειά του ήταν το αντίθετο.Ο παππούς του,που κληρονόμησε το αρματολίκι του Ασπροπόταμου,υποτάχτηκε στον Αλή Πασά,όταν αυτός θέλησε να επιβάλει στους αρματολούς την εξουσία του και ενώ οι άλλοι αντιστάθηκαν και πολλά κλέφτικα τραγούδια έχουν θέμα αυτούς τους πολέμους.Ο γιος και διάδοχός του,Ευθύμιος,φιλότουρκος κι αυτός,προκάλεσε την εχθρότητα των άλλων αρματολών.Βοήθησε τον Αλή Πασά ενάντια στον Κίτσο Μπότσαρη και διευκόλυνε την κατάπνιξη του κινήματος του Θύμιου Μπλαχάβα.Η στάση αυτή των Στουρναραίων αποτυπώνεται και στο τραγούδι που αναφέρεται στις τελευταίες παραγγελίες του ετοιμοθανατου Στουρνάρη στο πρωτοπαλίκαρό του,Φοντύλη.
    Να μ’ έχεις έννοια τα χωριά και το καπετανλίκι,
    γέροντες θέλουν χάιδεμα κι αγάδες θέλουν άσπρα
    κι ο καπιτάνος δόκιμος για να τους κυβερνήσει.
    Έτσι λοιπόν,μετά από τόσα χρόνια,με το δικό μας Στουρνάρα επαληθεύεται δυστυχώς,στην περίπτωση αυτή τουλάχιστον,μια κατά τα άλλα ρατσιστική προκατάληψη που υπάρχει στα χωριά,σχετικά με τα σόγια.

    Μου αρέσει!

  2. Χρήστος Σολωμός

    ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ .
    ΜΈΡΟΣ 5ο.

    ΓΙΑ ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ.

    Δράττομαι της ευκαιρίας να επανέλθω στο έντονα φορτισμένο
    ιδεολογικό θέμα για ευνόητους λόγους , όταν παλαιότερα ήταν ισχυρό το εργατικό κίνημα, στην πηγή της αξίας, του κέρδους.
    Για τους αστούς η εργασία δημιουργεί την αμοιβή των εργαζομένων και το κεφάλαιο λόγω του ρίσκου πού αναλαμβάνει , το κέρδος του κεφαλαιοκράτη.
    Τα συστατικά μέρη και το σύνολο του κεφαλαίου πού μπορεί να ισχυριστεί κανένας ότι αποφέρουν κέρδος είναι οι α) εργαζόμενοι ,β) οι μηχανές και το γ) ρίσκο του κεφαλαίου.
    Ας τα δούμε ένα –ένα.
    Α. Η εργασία με την σύμφωνη γνώμη των περισσοτέρων αποφέρει καινούργια αξία.
    Η διαφωνία βρίσκεται στο αν η αξία είναι μεγαλύτερη ή όχι της αμοιβής εργασίας.
    Αυτό είναι ευκολοαπόδεικτο όμως, μία μείωση του μισθού, μία αύξηση του χρόνου εργασίας ή μία αύξηση της παραγωγικότητας λόγω καλύτερης οργάνωσης ή πιο σύγχρονων μηχανημάτων αυτόματα επιφέρει ένα μεγαλύτερο μερίδιο αξίας στην τσέπη του κεφαλαιοκράτη πού το ονομάζει κέρδος.
    Ο μισθός μειώνεται ή παραμένει ο ίδιος.
    Έτσι ένα τμήμα αξίας που καρπωνόταν ο εργάτης με την αμοιβή εργασίας, αυτόματα τώρα μετατρέπεται για τον κεφαλαιοκράτη με μία μαγική λέξη σε κέρδος λόγω ρίσκου.
    Όλες αυτές οι περιπτώσεις έχουν αναλυθεί διεξοδικότατα από τον Μάρξ στο Κεφάλαιο. Στο τμήμα της υπεραξίας.
    Διαβάστε ειδικά την πρόσθετη υπεραξία, αυτή βασικά εφαρμόζεται επί επτά συναπτά χρόνια στην οικονομία μας με ξένα, φτηνά, υποβαθμισμένα εμπορεύματα.
    Το κεφάλαιο ( το χρηματικό Ελληνικό και ξένο) έχει διαβάσει το κεφάλαιο ( του Μάρξ ) και το εφαρμόζει με φαντασία.
    Για την ακρίβεια έχει αφήσει να το εφαρμόζουν οι αριστεροί πού γνωρίζουν καλύτερα τον Μάρξ.
    Δέστε και την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος, ποιοι είναι οι φανατικοί υπέρμαχοι κατάργησης και εξοβελισμού του Μάρξ από την κοινωνία, για να καταλάβετε ότι από πίσω τους κρύβεται το πιο αντιδραστικό και βίαιο κεφάλαιο πού πολλές φορές συμπίπτει με το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο.

    Β. Οι μηχανές.

    Δημιουργούν αξία οι μηχανές ;
    Μεταφέρουν μεγαλύτερη αξία από ότι έχουν οι ίδιες στο εμπόρευμα ;
    Αν μετέφεραν μεγαλύτερη αξία θα είχαμε βρει κάτι παρόμοιο με το αεικίνητο.
    Αεικίνητο. Mηχάνημα που, αν ήταν δυνατή η κατασκευή του, θα λειτουργούσε διαρκώς και χωρίς δαπάνη για την παραγωγή ενέργειας.
    Οι επιστήμονες σταμάτησαν να ασχολούνται με τις εφευρέσεις που υπόσχονταν το αεικίνητο, τοποθετώντας τις μηχανές στην κατάσταση μετατροπής της ενέργειας από την μία μορφή στην άλλη και όχι της δημιουργίας της.
    Στις βιομηχανικές μηχανές θα ισοδυναμούσε το εξαγόμενο να είναι μεγαλύτερο του εισαγόμενου.
    Η αξία του κάθε εμπορεύματος θα είχε περίπου μηδενιστεί , αφού θα παρήγαγε υπερβολικά πολλά αγαθά.
    Θα είχαμε βρει την κότα πού κάνει τα χρυσά αυγά.

    Γ. Το ρίσκο του κεφαλαίου.

    Όσο πιο μεγάλο το κεφάλαιο τόσο μεγαλύτερο το ρίσκο. Τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη. Έτσι λογικά θα έπρεπε να είναι.
    Στην πράξη όμως το μεγάλο κεφάλαιο, μονοπώλιο κλπ. έχει το μικρότερο ρίσκο και τα μεγαλύτερα κέρδη.
    Αντίθετα το μικρό κεφάλαιο έχει το μεγαλύτερο ρίσκο και τα μικρότερα κέρδη.
    Πού βρίσκουν όμως το κέρδος οι καπιταλιστές όταν υπάρχει ισορροπία προσφοράς και ζήτησης; ή μόνο ζήτησης ;
    Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει κανένα ρίσκο, ούτε χρειάζεται καμία ιδιαίτερη ικανότητα πού θα δικαιολογούσε τα κέρδη του καπιταλιστή.
    Μία δοσμένη κοινωνία έχει ανάγκη συγκεκριμένων προϊόντων. Όταν αυτά ίσα –ίσα επαρκούν στην αγορά ή υπάρχει έλλειψη δεν υπάρχει ρίσκο και ικανότητα.
    Όπως μία πολυεθνική κανονίζει τα του οίκου της , δηλαδή πού θα παράγει, σε τι ποσότητες , από πού θα αγοράσει ,πού θα έχει τα γραφεία της κλπ. έτσι και μία κοινωνία σε στενή συνεργασία κράτους παραγωγών, συνεταιρισμών, στατιστικής υπηρεσίας κλπ. θα μπορεί να ενημερώνει, να ελέγχει και να προγραμματίζει για τα παραγόμενα είδη σε ποσότητα και ποιότητα και εδώ φυσικά το κέρδος δεν θα βγαίνει από το ρίσκο της καπιταλιστικής φαντασίας τους.
    Για τα παραπάνω όμως χρειάζεται άλλη οικονομική πολιτική.

    Μου αρέσει!

  3. Χρήστος Σολωμός

    Απο απροσεξία γράφτηκε πρόσθετη υπεραξία το σωστό είναι σχετική υπεραξία. Διαβάστε ειδικά την [πρόσθετη] υπεραξία, αυτή βασικά εφαρμόζεται επί επτά συναπτά χρόνια στην οικονομία μας με ξένα, φτηνά, υποβαθμισμένα εμπορεύματα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s