Μας περιμένει εξαθλίωση, μαρασμός και ανέχεια. Θα τα ανεχτούμε;

Ανακινήθηκε πρόσφατα το ζήτημα του κτηρίου του παλιού Πανεπιστημίου στην Δομπόλη, ένα ερειπωμένο και εγκαταλελειμένο κτήριο, στην είσοδο της πόλης, που μόνο ντροπή μπορεί να γεμίζει τους Γιαννιώτες. και δυστυχώς μείναμε με την απορία γιατί τελικά δεν έφτασαν τα Ευρωπαϊκά κονδύλια το 2000 και γιατί απορρίφθηκε η πρόταση δημιουργίας φοιτητικής εστίας που τόσο πολύ έχει ανάγκη η πόλη μας.

Αξίζει να σημειωθεί πως το συγκεκριμένο θέμα επανήλθε στο προσκήνιο μέσω της ενεργοποίησης πολιτών με συλλογή υπογραφών στο διαδίκτυο.

Είναι βέβαια να απορεί κανείς πως είναι δυνατόν να αφήνουμε ένα τόσο αποκρουστικό θέαμα, στο κέντρο της πόλης, αλλά προφανώς είναι δευτερεύουσας σημασίας κατά την κρίση των “τοπικών αρχόντων”.

Προτεραιότητα φαίνεται να έχει η αποκαλούμενη… ανάπτυξη, όπως το αιολικό πάρκο στον Κασσιδιάρη όπου το Δημόσιο έχει εγκρίνει σχεδόν 2εκ. ευρώ για να ανοιχτούν δρόμοι που θα διευκολύνουν ουσιαστικά μόνο την εταιρία που δραστηριοποιείται και παραχωρεί κοντά 300.000 στρέμματα δάσους με αντίτιμο λιγότερο από 45.000 ευρώ.

Τέτοιου είδους «ανάπτυξη» είναι και οι έρευνες για την εξόρυξη των υδρογονανθράκων στη περιοχή μας που οι τοπικοί άρχοντες υπολογίζουν ότι θα πάρουν το 5% των κερδών της εταιρείας, κάποτε! Και πάλι η ενεργοποίηση των πολιτών, με πολύ πιο καθοριστικό τρόπο αυτή, έφερε στο προσκήνιο την αρνητική επίπτωση που θα έχουν οι ενέργειες αυτές που προωθούνται με συνοπτικές διαδικασίες και με τη μορφή του κατεπείγοντος.

Δυστυχώς τις παραχωρήσεις στις πολυεθνικές εταιρείες αρχίσαμε να τις δεχόμαστε ως αυτονόητες και σωστές αφού εμφανίζονται ως μνημονιακές επιταγές και προαπαιτούμενα σε πολυνομοσχέδια και εφαρμοστικούς νόμους. Αλλά δεν είναι έτσι. Η λογική λέει ότι όταν έχεις μια περιουσία και την νοικιάζεις (π.χ. ένα μαγαζί) καθορίζεις εσύ το αντίτιμο και τις προϋποθέσεις (αναλόγως της προσφοράς και της ζήτησης) αλλά ποτέ δεν γίνεσαι «συνέταιρος» με τον νοικάρη για να παίρνεις ποσοστό επί των κερδών που θα σου εμφανίζει. Το παράδειγμα μπορεί να είναι απλοϊκό, ανταποκρίνεται όμως στην πραγματικότητα και όχι στην σφαίρα της φαντασίας όπως οι λεόντιες συμβάσεις που υπογράφονται από τους κυβερνώντες. Ας απαντήσει κάποιος «υπέρμαχος» αυτού του είδους της ανάπτυξης, σε ποιο μέρος του πλανήτη οι πολυεθνικές εταιρίες είναι τόσο δίκαιες και σωστές που ούτε εισοδήματα αποκρύπτουν, ούτε το περιβάλλον βλάπτουν και φροντίζουν παράλληλα για το καλό των τοπικών κοινωνιών.

Έχουν αναλογιστεί άραγε οι “άρχοντες” πόσο επικίνδυνη και ευάλωτη είναι η θέση μας σαν χώρα αυτή τη στιγμή, και πόσο επιζήμια μπορεί να γίνει η “ανάπτυξη” που διατυμπανίζουν με παραχωρήσεις, πωλήσεις και εκποιήσεις όσο-όσο, της δημόσιας περιουσίας μέσω επενδυτικών Funds, που ουδείς γνωρίζει τι σκοπούς υπηρετούν;

Η ιστορία θα γράψει αυτού του είδους τις “επενδύσεις” και αυτή την “ανάπτυξη” με μελανά χρώματα, ελπίζουμε να μην είναι και με αθώο αίμα. Γιατί η λεηλασία του τόπου και η καταστροφή του περιβάλλοντος πάντα έχει θύματα. Ας το έχουν υπόψη τους οι “άρχοντες” πως μας οδηγούν σε εξαθλίωση, μαρασμό και ανέχεια.

Ένας περήφανος λαός, όπως ο Ελληνικός, δύσκολα τα ανέχεται για πολύ όλα αυτά…

Λάππας Ελευθέριος – (Μέλος Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: