09/06/2017 – Μέλη του Ε.ΠΑ.Μ. – Τ.Ο Ιωαννίνων στον τηλεοπτικό σταθμό ΒΗΜΑ TV

Μέλη του Ε.ΠΑ.Μ. στην εκπομπή «ΒΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ» του τηλεοπτικού σταθμού ΒΗΜΑ TV στα Ιωάννινα με την δημοσιογράφο κ. Βίλιαν Στασινού.

Ο Ελευθέριος Λάππας και η Γιολάντα Ζαφείρη σε μια σύντομη εισήγηση για την μάστιγα των Πλειστηριασμών στην χώρα μας

[ Ευχαριστούμε την δημοσιογράφο κ. Βίλιαν Στασινού για την φιλοξενία και τον σταθμό για την διάθεση του τηλεοπτικού υλικού. ]

Η Νομική Δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ.: Η πολιτική έτσι όπως θα ’πρεπε να είναι

Της Αθανασίας Πέτσα

Η  Νομική Δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ.  αποτελεί ένα κορυφαίο πολιτικό γεγονός που δεν έχει όμοιό του στην πολιτική ιστορία της χώρας μας. Είναι συνηθισμένο για τα κόμματα να υπόσχονται ή και να «δεσμεύονται» ενώπιον του ελληνικού λαού για την εφαρμογή του προγράμματός τους, αυτές όμως οι «δεσμεύσεις» δεν είναι τίποτα παραπάνω από προεκλογικές ρητορείες, που αυτοί που τις λένε δεν τις εννοούν.

Συζητώντας με κόσμο, έρχεται μοιραία η κουβέντα στην περίφημη «κωλοτούμπα» του Τσίπρα. Πολλοί αναρωτιούνται ακόμα «μα, καλά, πώς είναι δυνατόν, τόσο καλά που τα έλεγε όταν ήταν αντιπολίτευση, πού να το φανταστούμε ότι θα έκανε ακριβώς τα αντίθετα»… Λίγο πολύ μια φράση που επαναλαμβάνεται από όλους. Συνήθως αυτή η φράση χρησιμεύει και ως δικαιολογία της απογοήτευσης, της παραίτησης, αφού «πιστέψαμε και προδοθήκαμε» και αφού «όταν είναι απ’ έξω όλοι καλά τα λένε, αλλά μόλις έρθουν στα πράγματα όλοι κάνουν τα ίδια». Συνέχεια ανάγνωσης «Η Νομική Δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ.: Η πολιτική έτσι όπως θα ’πρεπε να είναι»

26/04/2017 – Αποτροπή πλειστηριασμών συμπολιτών μας στα Ιωάννινα

Το δυναμικό παρών του ΕΠΑΜ απέτρεψε την διεξαγωγή πλειστηριασμών στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων.

Η παράνομη και αντισυνταγματική αρπάγη της ιδιωτικής περιουσίας ούτε αυτή την φορά μπόρεσε να γίνει πράξη. Φυσικά οι “λειτουργοί” και συναυτουργοί της λεηλασίας ήταν παρόντες κρυμμένοι πίσω από τις λέξεις “εμείς κάνουμε την δουλειά μας”.

Όταν το έλεγαν αυτό όμως δεν τολμούσαν να κοιτάξουν στα μάτια τα θύματα που ήταν παράμερα με βουρκωμένα μάτια. Θύματα ενός αναγκαστικού δικαίου που επιβλήθηκε στην χώρα μας .Ενός δίκαιου που καταπατά κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και οδηγεί ένα λαό ολόκληρο σε γενοκτονία λεηλατώντας κάθε περιουσιακό του στοιχείο.

Μια γενοκτονία που γίνεται με πρόσχημα ένα παράνομο απεχθές και επονείδιστο χρέος που μας φόρτωσαν στις πλάτες μας ξένες δυνάμεις με την υποστήριξη και την συνεργασία του ντόπιου σάπιου πολιτικού προσωπικού. Ένα πολιτικό προσωπικό που με ψεύτικες υποσχέσεις και παραπλάνηση ανέβηκε στην εξουσία για να υπηρετήσει δυνάμεις και συμφέροντα που σκοπό έχουν τον διαμελισμό και την καταστροφή μας.

Το ΕΠΑΜ ,η μόνη Πατριωτική πολιτική δύναμη, συνεχίζει για τέταρτο χρόνο να δίνει την μάχη στα Ειρηνοδικεία της χώρας και να δείχνει στον λαό πως υπάρχει τρόπος να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του, υπάρχει τρόπος να υπερασπιστεί την περιουσία του από τα κοράκια που έχουν πέσει πάνω μας. Ο τρόπος αυτός είναι η αλληλεγγύη και η ένωση του λαού κάτω από την Ελληνική σημαία και την υπεράσπιση της Πατρίδος.

Στο κάλεσμα του ΕΠΑΜ ανταποκρίθηκαν και απλοί πολίτες διαφόρων ηλικιών που με ανακούφιση μας δήλωσαν “επιτέλους υπάρχει κάποιος που αντιστέκεται”. Στο χώρο παρά την προσπάθειες των συμβολαιογράφων δεν επετράπει η είσοδο τους στην αίθουσα του Ειρηνοδικείου, αυτό συνεχίστηκε καθ όλη την διάρκεια της διαδικασίας μέχρι την τελική αποχώρηση τους με αποτέλεσμα να μην γίνει κανένας πλειστηριασμός.

Ένας από τους οφειλέτες που βρισκόταν στο χώρο με δάκρυα στα μάτια μας ευχαριστούσε και έλεγε “δεν πίστευα πως το έκανε αυτό κάποιος για μένα”.

Το ΕΠΑΜ υπόσχεται πως θα είναι παρών κάθε Τετάρτη και θα υπερασπίζεται την περιουσία των Ελλήνων πολιτών. Αυτό θα το κάνει μέχρι την αποκατάσταση των δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού και μέχρι η χώρα να είναι ελεύθερη και ανεξάρτητη.

Δελτίο Τύπου: Κινητοποιήσεις του Ε.ΠΑ.Μ. στην Ευρώπη

Δελτίο Τύπου

Στο πλαίσιο πάντα των δράσεων για την ενημέρωση της Κοινής Γνώμης αλλά και των θεσμικών οργάνων τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό της χώρας, για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα, το Ε.ΠΑ.Μ. πραγματοποίησε σειρά εκδηλώσεων διαμαρτυρίας έξω από τις ελληνικές πρεσβείες σε Λονδίνο, Παρίσι και Χάγη, ανήμερα της Εθνικής γιορτής της 25ης Μαρτίου.

Βασικό σύνθημα και αίτημα των εκδηλώσεων, να σταματήσουν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Ο επικεφαλής του Τομέα Διεθνών Σχέσεων του Ε.ΠΑ.Μ. και πρέσβης ε.τ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος επέδωσε στις πρεσβείες μας των χωρών, Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας, Ολλανδίας, την σχετική έκθεση του ΟΗΕ, στην οποία αναφέρονται με σαφήνεια οι εν λόγω παραβιάσεις, απόρροια των σκληρών μέτρων λιτότητας που συνεχίζουν να επιβάλλονται στον χειμαζόμενο ελληνικό λαό.

Την ίδια στιγμή οι αρχηγοί κυβερνήσεων και κρατών – μελών της ΕΕ είχαν συγκεντρωθεί στην Ρώμη για να γιορτάσουν τα εξηντάχρονα της Συνθήκης της Ρώμης, υιοθετώντας μια διακήρυξη που αποτελεί μνημείο υποκρισίας τουλάχιστον για την τρέχουσα ευρωπαϊκή οικονομική και κοινωνική συγκυρία.

Οι παραπάνω δράσεις, ήταν και η απάντηση του Ε.ΠΑ.Μ. στην υποκριτική διακήρυξη της Ρώμης.

Στην εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από την πρεσβεία στο Παρίσι, παραβρέθηκε ο Φρανσουά Ασσελίνο, πρόεδρος της Union Populaire Republicaine (UPR) και υποψήφιος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, μετά πολυμελούς αντιπροσωπείας. Επίσης, το παρών έδωσε και αντιπροσωπεία του Ζακ Σεμινάτ, υποψήφιου στην προκριματική φάση των Γαλλικών Προεδρικών εκλογών.Να σημειωθεί ότι υπόμνημα επέδωσε στην ελληνική Πρεσβεία και ο πρόεδρος του κόμματος PARDEM Ζακ Νικόνοφ.

Τέλος, στην εκδήλωση διαμαρτυρίας του Λονδίνου, συμμετείχε και ο πρόεδρος της εκστρατείας για μια ανεξάρτητη Βρετανία (Campaign for an independent Britain) Έντουαρντ Σπάλτον.

Αθήνα 28 Μαρτίου 2017

Το Γραφείο Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση γιάφκα των εγκληματιών, των λαών της Ευρώπης

Του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

Ποτέ δεν ήταν το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αίτημα των λαών. Ποτέ δεν είδαμε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις σε καμμιά χρο-νική περίοδο, σε καμμιά χώρα της Ευρώπης, υπέρ της ενωμένης Ευρώπης. Από τότε που τέλειωσε ο β’ παγκόσμιος πόλεμος, κανένας λαός, κανένας πολίτης, σε κανένα μέρος της Ευρώπης δεν νοιάστηκε, δεν διεκδίκησε την ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Αντίθετα! Ήταν η πρεμούρα των ισχυρών, των ηγεμόνων και αυτοκρατόρων από το 1ο Ράιχ, πίσω στα χρόνια του Καρλομάγνου, να δουν την ευρωπαϊκή ήπειρο ενοποιημένη. Και χρειάστηκαν πόλεμοι, λεηλασίες και σφαγές, όταν κάθε τέτοια προσπάθεια ενοποίησης έμπαινε σε εφαρμογή.

Σάμπως η απάντηση της αντίδρασης στην Γαλλική επανάσταση δεν ήταν η ενοποιημένη Ευρώπη της Ιεράς Συμμαχίας στα 1815;

Αλλά και μετά οι επαναστάσεις του 1848, δεν ήταν αποτέλεσμα του αιτήματος των λαών για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία; Απέναντι στην οικονομική ένωση zolverein (κατά πολλούς η 1η ευρωπαϊκή κοινότητα) και την πρωσική επικυριαρχία δεν ξεσηκώθηκε ο γερμανικός λαός τον 19ο αιώνα; Από…
αυτήν την ένωση δεν προέκυψε με πόλεμους σφαγές και πολύ αίμα το 2ο γερμανικό ράιχ υπό τον Kaiser και τον Μπίσμαρκ, μέχρι να καταλήξει στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Πότε προσπάθησε να ενωθεί η Ευρώπη και δεν προέκυψε απολυταρχία. Μήπως η προσπάθεια της Ναζιστικής Γερμανίας από το 1933 δεν είχε όραμα ακριβώς αυτό; Πόσοι τόνοι μελάνι δεν χύθηκαν από τους ιδεολόγους του ρατσισμού και του φυλετικού διαχωρισμού για την Πανευρώπη. Με τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν η Γερμανία του Χίτλερ που προσπάθησε μέσω των όπλων και των σφαγών να υλοποιήσει τα σχέδια των ιδεολόγων για την ενωμένη Ευρώπη, και ειδικά του οικονομολόγου στο πανεπιστήμιο της Νυρεμβέργης και στενού συνεργάτη του Χίτλερ, Λούντβιχ Έρχαρντ; Παρεμπιπτόντως ο Έρχαρντ διετέλεσε υπουργός οικονομικών επί Αντενάουερ, ενώ το 1963 εξελέγη καγκελάριος της Δ. Γερμανίας.

Αλλά ας δούμε καλύτερα μερικά αποφθέγματα για την Ενωμένη Ευρώπη, έτσι όπως αποτυπώθηκαν από πολλούς εμπνευστές και υποστηρικτές της:

«Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αντιπροσωπεύουν μια οικογένεια. Δεν είναι πολύ ευφυές να φανταστούμε ότι σε ένα τόσο κατακερματισμένο κοινό χώρο, όπως αυτό της Ευρώπης, μια κοινότητα λαών μπορεί να διατηρεί επί μακρόν διαφορετικά νομικά συστήματα και αντιλήψεις δικαίου.» (Αδόλφος. Χίτλερ, 1936, ομιλία στο Ράιχσταγκ).

«Η νέα Ευρώπη της αλληλεγγύης και της συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς της, θα βρει ταχέως ευημερία, όταν τα εθνικά σύνορα θα παραμεριστούν» (Άρθουρ Ζάις Ίνκαρτ, κατοχικός επίτροπος Ολλανδίας, 11.9.1940 – κρεμάστηκε στη Νυρεμβέργη).

«Πρέπει να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη με αλληλεγγύη, μια συμπαγή ενότητα. Έτσι θα γίνει πλουσιότερη, ισχυρότερη και πιο πολιτισμένη» (Βίντκουν Κούισλινκ, 25.11.1942.)

«Το όραμα της ευρωπαϊκής κοινότητας. Αυτός είναι ο μεγάλος στόχος που θέτουμε για τα ευρωπαϊκά έθνη. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με εθελοντική συνεργασία των ανεξάρτητων κρατών, αποδεχόμενων φυσικά την πολιτική ηγεσία ενός μόνο έθνους… η περιφερειακή συνεργασία των ευρωπαϊκών χωρών και η οργανική ανάπτυξη των οικονομικών δυνάμεών τους θα προετοιμάσει και θα ενισχύσει, μέσα από τα σύγχρονα εργαλεία δημοσιονομικής εξυγίανσης, την ευρωπαϊκή οικονομική τάξη και την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση…». (Χάινριχ Χούνκ – σύμβουλος της οικονομικής επιτροπής του ναζιστικού κόμματος και πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανίας και Εμπορίου του Βερολίνου).

Κι έτσι φτάσαμε στις 23 Ιουλίου 1952 για να τεθεί σε εφαρμογή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), μία από τις κοινότητες προπομπού της σημερινής ΕΕ. Το νερό μπήκε ξανά στο αυλάκι, και οι ιδέες του «εμποράκου των εθνών» Ζαν Μονέ με τα μεγάλα οικονομικά «πάρε-δώσε» με τον Αδόλφο Χίτλερ για την ανάπτυξη της χημικής βιομηχανίας και της αυτοκινητοβιομηχανίας της ναζιστικής Γερμανίας, ο οποίος ορίζεται Πρόεδρος της Ανώτατης Αρχής, υιοθετούνται στο έπακρο.

Να τι μας έλεγε ο Μονέ: «Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη, αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν τη συνεργασία και την ομοσπονδιακή μορφή».

Στις 24 Μαρτίου 1957, υπογράφηκε η περιβόητη Συνθήκη της Ρώμης, η ίδρυση της Ευρωπαϊκής οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ). Από αυτή την συνθήκη γιορτάσανε προχτές οι νέοι επίδοξοι αυτοκράτορες της Ευρώπης τα 60 χρόνια. Και περήφανος ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής επιτροπής Γιούνκερ υπέγραψε με την ιστορική πένα που υπέγραψε τότε ο εκπρόσωπος του Λουξεμβούργου, για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του πρώτου προέδρου και οργανωτή της ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλτερ Χαλστάιν. Ο Χαλστάιν υπογράφοντας εκ μέρους της Γερμανίας την Συνθήκη μαζί με τον Αντενάουερ, διετέλεσε πρόεδρος της ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1958 έως το 1967 κι εργάστηκε με ζήλο για την υλοποίηση της Κοινής Αγοράς.

Ποιος ήταν όμως ο βίος και η πολιτεία του Χαλστάιν; Πολύ απλά. Ο Χαλστάιν ήταν ο άνθρωπος που ως ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στα γερμανικά καρτέλ της χημικής βιομηχανίας και του ναζιστικού κόμματος, συντέλεσε με το αζημίωτο την εδραίωση και συντήρησε την παραμονή του Χίτλερ στην εξουσία. Ήταν ο ίδιος που πίσω στα 1938 συμμετείχε στις συζητήσεις εκ μέρους της ναζιστικής κυβέρνησης της Γερμανίας με του Ιταλούς φασίστες του Μουσολίνι στην διαμόρφωση του θεμέλιου λίθου του Άξονα στη Νέα Ευρώπη που οραματίζονταν. Αιχμάλωτος στις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο, προκρίθηκε για να υπηρετήσει τον προαιώνιο σκοπό της ενωμένης Ευρώπης.

Ήταν αυτός που με την επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1959 ζήτησε και πέτυχε από την ελληνική κυβέρνηση του «εθνάρχη Καραμανλή» την οριστική διευθέτηση των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα την γερμανική οικονομική βοήθεια και την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Τότε ξέσπασε και η γνωστή υπόθεση Μέρτεν, με τον Γερμανό εγκληματία πολέμου που είχε εμπλακεί στην δολοφονία χιλιάδων εβραίων στην Θεσσαλονίκη να αμνηστεύεται να αποφυλακίζεται και να φυγαδεύεται από την χώρα.

Ο Βάλτερ Χαλστάιν ήταν συνέταιρος με τον Μαξ Μέρτεν σε δικηγορικό γραφείο στην Γερμανία με την επωνυμία «Βάλτερ Χαλστάιν και Μαξ Μέρτεν»!

Σε αυτή την γιάφκα, οι απόγονοι των εγκληματιών, των δολοφόνων και των σφαγέων των λαών της Ευρώπης, οικοδομούν τη νέα ΕΕ. Την απροκάλυπτα πλέον, Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Και σε αυτή την Ένωση, ο πρωθυπουργός και σύσσωμο το λεγόμενο κοινοβουλευτικό συνταγματικό τόξο, δίδει όρκους υποταγής και υποτέλειας, παραδίδοντας μαθήματα δοσιλογισμού και προδοσίας σε βάρος του ελληνικού λαού.

Η Ελλάδα αποφάσισε να ανήκει αμετάκλητα στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης και της ΕΕ, διαμήνυσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 25 Μαρτίου. Και διάλεξε καθόλου τυχαία, την εθνική επέτειο της παλιγγενεσίας για να ενσταλάξει το δηλητήριο του ρόλου που ετάχθη να υπηρετεί.

Μα δεν θα αργήσει η ώρα που ο ελληνικός λαός θα δώσει την απάντηση του.

Δεν είναι ευχή. Είναι απλά, νομοτέλεια.

Κανείς λαός, δεν θα μπορεί να ζήσει τον εφιάλτη που μας ετοιμάζουν.

Γι’ αυτό όσο γίνεται γρηγορότερα, η έξοδός μας από την ΕΕ και την ευρωζώνη πρέπει να γίνει πραγματικότητα, πριν ο αριθμός των θυμάτων, λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Έχουμε το σχέδιο, έχουμε την γνώση, έχουμε την θέληση. Έχουμε το πολιτικό υποκείμενο για να το κάνουμε πράξη.

Ο Θ. Συμβουλόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ.

Γιατί είναι αναγκαίο το GREXIT; Ποιος μπορεί να το εφαρμόσει με επιτυχία;

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Η επιβίωση της Ελλάδας και των Ελλήνων περνάει από την απόδραση ταυτόχρονα μέσα από την Ευρωζώνη και την ΕΕ. Αυτό όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες, τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσει το μαρτύριο του θανάτου και του ξεκληρίσματος που μας έχει επιβληθεί από τις δάνειες δυνάμεις κατοχής με την σύμπλευση και την συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων των μνημονίων και των ντόπιων συμφερόντων.

Είναι  γεγονός πλέον, που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ακόμη και από τους πιο μεγάλους θιασώτες της ευρωζώνης, ότι αυτή περνάει την πιο βαριά και βαθιά κρίση της. Ο νέος Πρόεδρος των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ, απροκάλυπτα αμφισβήτησε τη βιωσιμότητα του ευρώ και επιδεικτικά απαξίωσε ακόμη και μια χειραψία με την Α. Μέρκελ, στέλνοντας μηνύματα σε πολλούς αποδέκτες, με την πράξη του αυτή.

Για το λόγο αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι τώρα άρχισαν πολλοί να μιλούν για εθνικό νόμισμα, βλέποντάς το ως το πιο ασφαλές καταφύγιο απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, στην καταστροφή που έρχεται και στην άβυσσο που χάσκει απειλητικά μπροστά στις οικονομίες των περισσοτέρων κρατών της ΕΕ.

Στην Πατρίδα μας οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις και τα μνημόνια που κουβαλάνε σαν προίκα….
μαζί τους, φέρνουν το ένα αδιέξοδο μετά το άλλο, κάνοντας το κόστος από την παραμονή της χώρας στο ευρωσύστημα και στην ευρωζώνη όλο και πιο δυσβάστακτο, η δε θρυλούμενη πλέον ανάπτυξη έχει καταντήσει ανέκδοτο που και αυτό όλο μετατίθεται χρόνο στον χρόνο, αρκεί να περνάει αυτός ο καιρός με το λαό να περιμένει στην άκρη. Τι όμως να περιμένει άραγε, εκτός από την οριστική του συντριβή;

Είναι προφανές ότι η κατάσταση που τείνει να παγιωθεί, είναι αυτή που ακολουθείται συστηματικά από το 2010, με όρους και μέτρα που υπαγορεύονται από τους δανειστές και μετά από δήθεν σκληρή διαπραγμάτευση των εθελόδουλων κυβερνήσεων οποιασδήποτε μορφής και πρόσημου (δεξιάς, σοσιαλισμού, λαϊκόδεξιάς, αριστεράς και βάλε) επιβάλλονται στις πλάτες του λαού, με ταυτόχρονη αποσάθρωση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και του ξεπουλήματος της περιουσίας του.

Αν έτσι παραμείνουν τα πράγματα, τότε ο αργός θάνατος που έχει επιβληθεί σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού και ο οποίος με αδιάσειστα στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνεται, θα επεκταθεί ακόμη περισσότερο, αγγίζοντας την ανθρωπιστική κρίση. Μια κρίση δηλαδή, που τα καθάρματα της ΕΕ απειλούσαν ότι θα έπληττε τη χώρα μας, αν αυτή έφευγε από το ευρώ!

Στην κατάσταση αυτή λοιπόν που ζούμε, το κυρίαρχο θέμα για τη χώρα μας πρέπει να είναι η γρήγορη έξοδος από τη «σπηλιά του Πολύφημου», όμως με την κοινωνία προς το παρόν ηττημένη, η δυνατότητα για το πολυπόθητο Grexit και με όρους δημοκρατικής απόφασης για την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, όσο πάει και δυσκολεύεται, όσο ο λαός στη μεγάλη του πλειοψηφία, δεν βλέπει ακόμη μπροστά του τον πολιτικό εκείνο φορέα και τον ηγέτη εκείνον που θα μπορέσουν να τον οδηγήσουν στην πολυπόθητη έξοδο από το «κελί του μελλοθάνατου» με γνώση, σχέδιο και ασφάλεια, έξω δηλαδή από το μονόδρομο των δανειστών και της κατοχής που αυτοί έχουν επιβάλλει.

Όμως, εκτός από τη ζοφερή εικόνα που έχει διαμορφωθεί και περιγράφτηκε παραπάνω, υπάρχει και ο άλλος δρόμος, αυτός που αρχικά αναφέραμε. Ο δρόμος που θα παρουσιαστεί από εκείνον τον πολιτικό φορέα και τον ηγέτη του, που θα φανερώνει ότι υπάρχει απόλυτη γνώση του αντικειμένου, κατάλληλη προετοιμασία, αλλά και διαμορφωμένο σχέδιο που θα εφαρμοστεί την κατάλληλη στιγμή από ικανά και έντιμα στελέχη.

Αυτά όλα είναι εκείνα που «ψάχνουν» με αγωνία να ακούσουν σήμερα οι πολίτες στο δημόσιο διάλογο, πλην όμως δεν μπορούν ή δυσκολεύονται να τα βρουν, αφού αυτός ο διάλογος είναι ανύπαρκτος και δεν επιχειρείται να ανοίξει ούτε από τα περισσότερα ΜΜΕ, ούτε φυσικά από τα κοινοβουλευτικά συστημικά κόμματα στο σύνολό τους .

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ.), έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό, να παρουσιάζει στον Ελληνικό λαό το δρόμο της λύτρωσης με συστηματικό τρόπο, έχοντας τη γνώση όλων εκείνων των κινήσεων που χρειάζονται να γίνουν, στιγμή τη στιγμή, μέρα τη μέρα, μήνα το μήνα.

Και αυτό το Ε.ΠΑ.Μ. με τα στελέχη του το κάνει με την καθημερινή αρθρογραφία, με τις προγραμματισμένες ομιλίες στην Αθήνα και στην Επικράτεια, με καθημερινές σχεδόν ραδιοφωνικές συνεντεύξεις και παρεμβάσεις του ΓΓ και των μελών της ΠΓ του Μετώπου, με κεντρικές εκδηλώσεις ημερίδων, με κινηματικές δράσεις, με σειρά διάφορων εντύπων, με εφημερίδα του Μετώπου, με ραδιοφωνικές εκπομπές στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του και πολύ σύντομα ζωντανά με τη δική του web-camera, αλλά και με συστηματική παρουσία του ΓΓ Δ. Καζάκη και άλλων στελεχών του σε τηλεοπτικά κανάλια της Περιφέρειας και σε ελάχιστα Πανελλήνιας εμβέλειας, εκτός των λεγομένων «μεγάλων».

Η μεγάλη φιλοδοξία για να μεταδοθεί η γνώση και η εναλλακτική πρόταση του Ε.ΠΑ.Μ. σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο υπάρχει, όπως επίσης υπάρχει και η πίστη όλων των στελεχών του, ότι τελικά και νομοτελειακά οι πολίτες της Ελλάδας θα ανακαλύψουν το Ε.ΠΑ.Μ. και θα συμπαραταχθούν δίπλα του για την τελική νίκη τη ΝΙΚΗ του ίδιου του Λαού.

Ο Δ. Κυπριώτης είναι στρατηγός ε.α., μέλος της ΠΓ και Οργανωτικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

Έχουμε πήξει από κυπατζήδες πατριώτες

Του Δημήτρη Καζάκη

Ο Σάββας Καλεντερίδης έκανε προσφάτως τον κόπο να αναφερθεί σε μένα. Του έκανε εντύπωση η συζήτηση στο Σύνταγμα το 2011 ανάμεσα στους Τσακαλώτο, Βαρουφάκη, Κατρούγκαλο και Καζάκη. Για το βιντεάκι αυτό ο μέγας αυτός κυπατζής πατριώτης δήλωσε: «Όλα τα λεφτά είναι το τελευταίο βίντεο [ο εκλεκτός αυτός κυπατζής αναφέρεται στο βιντεάκι της συζήτησης στο Σύνταγμα – ΔΚ]. Είναι αυτό που λέει ο λαός μας «πάρτον έναν και βάρα τον στον άλλον». Τέτοιος πολιτικός ξεπεσμός δεν υπάρχει σε καμία χώρα της Αφρικής. Τέτοιοι πολιτικοί απατεώνες δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο.»

Δεν γνωρίζω που βρισκόταν ο κ. Καλεντερίδης όταν εκατομμύρια λαού έβγαιναν σε δρόμους και πλατείες για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη νέα κατοχή, την κατοχή των μνημονίων. Σαν καλός κυπατζής δεν αρέσκεται σε ανοιχτές διαδικασίες και μάλιστα μπροστά σε χιλιάδες κόσμου. Τον κατανοώ απόλυτα. Τι να πει άλλωστε; Τι έχει να πει; Μόνο στο σκοτάδι, στη σιωπή και στο παρασκήνιο ξέρει να κινείται.

Από Αφρική πάντως ο εν λόγω κυπατζής είμαι σίγουρος ότι γνωρίζει πολύ καλά. Τις βρωμοδουλιές που του ανάθεταν οι καθοδηγητές του εξ εσπερίας, όπως π.χ. την παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους, από την Αφρική τις εκτελούσε. Τότε ξεπουλούσε τον Οτσαλάν στους Τούρκους, ενώ σήμερα ξεπουλά την πατρίδα του στους Γερμανούς και τους Ευρωπαίους για να την κάνουν Αφρική εντός ευρωζώνης και ΕΕ.

Όμως αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το εξής απλό: τι είναι αυτό που τον ενόχλησε ιδιαίτερα; Το γεγονός ότι ο Τσακαλώτος και κυρίως ο Βαρουφάκης έλεγαν από τότε τις ίδιες ηλιθιότητες που παπαγαλίζει και ο ίδιος; Ή του έρχεται αναστάτωση γιατί τότε ο Κατρούγκαλος συμφωνούσε με την καταγγελία του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, αλλά τα πούλησε όλα προκειμένου να γίνει υπουργός; Ή μήπως πάλι τον ενοχλεί το γεγονός ότι υπάρχει έστω κι ένας που δεν ξεπουλήθηκε;

Μάλλον απ’ ότι φαίνεται χαλάμε την πιάτσα για κυπατζίδες σαν τον Καλεντερίδη, οι οποίοι σήμερα έχουν αναλάβει την αποστολή από τους ίδιους φαντάζομαι καθοδηγητές που διέταξαν την παράδοση Οτσαλάν, να πουλάνε ως πατριωτισμό την αμαχητί παράδοση της πατρίδας στους γύπες των χρηματαγορών και τους αποικιοκράτες Ευρώπης. Σου λέει, άμα συνηθίσει ο λαός μας στην ιδέα ότι ο πατριώτης δεν ξεπουλιέται και δεν ξεπουλά την πατρίδα του για κανένα λόγο και μόνοι – όπως έγραφε τον Απρίλη του 1821 ο αγωνιστής Νικολόπουλος εκ Σπάρτης – οι υπερασπισταί της πατρίδος εμπορούν να ομιλούν για πατρίδα, τότε τι θα κάνουν οι κυπατζήδες; Πώς θα πουλάνε φτηνό και πρόστιχο πατριωτισμό για τους ηλίθιους;

Ο εν λόγω κυπατζής ξέρει μόνο μια δουλειά να κάνει. Να πουλάει φτηνό πατριωτισμό για να ξεπουλάει σε κάθε ευκαιρία την πατρίδα του. Και σ’ αυτή την μπίζνα του κάνει κακό να υπάρχουν αληθινοί πατριώτες που δεν αποδέχονται με κανένα τρόπο το ξεπούλημα της πατρίδας. Ιδίως όταν αυτοί οι πατριώτες έχουν ακροατήρια πολύ μεγαλύτερα από το περιθώριο του βαθέως κράτους, όπου ξέρει να κινείται ο κ. Καλεντερίδης. Και κυρίως όταν κανείς κυπατζής δεν μπορεί να τους κολλήσει κανενός είδους βρομιά ή ρετσινιά.

Τα ίδια έκανε άλλωστε και με τον Οτσαλάν. Γι’ αυτό άλλωστε ο ίδιος ο Οτσαλάν, ο αληθινός πατριώτης Οτσαλάν – όταν οι δικοί μας γραικύλοι τον παρέδωσαν στους Τούρκους, αποκάλεσε τον Καλεντερίδη προδότη Ιούδα. Λέτε να μην ήξερε τι έλεγε; Για του λόγου το αληθές ιδού και το δημοσίευμα:
http://nikosxeiladakis.gr/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%…/

Αν η χώρα μας ήταν ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική, ο Σάββας Καλεντερίδης θα είχε να λογοδοτήσει για πολλά από την κυπατζίδικη δράση του στη δικαιοσύνη. Πρωτίστως για το ρόλο του στην παράδοση Οτσαλάν. Όμως, χάρις στο καθεστώς κατοχής της πατρίδας μας και το ξεπουλημένο πολιτικό της σύστημα βρίσκεται εκτός φυλακής, απολαμβάνει ασυλίας για όσα έχει κάνει και συνεχίζει τον ίδιο κυπατζίδικο ρόλο του ως δήθεν πατριώτης.

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

Λύτρωση για την οικονομία το εθνικό κρατικό νόμισμα, όμως ο τρόπος πορείας σ’ αυτό;

«Υπάρχει ένα πολύ τρομερότερο όπλο απ’τη συκοφαντία, Η ΑΛΗΘΕΙΑ»:Ταλλεϋράνδος, ή «Η αλήθεια λαβώνεται, μα δε σκοτώνεται»: Λαϊκή σοφία

Του Γιώργου Βαζάκα

Εδώ και κάμποσο καιρό -να ’μαστε σίγουροι αυτό θα συνεχιστεί από δω και πέρα- ξεκίνησε το κουβεντολόι για τη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα. Το έναυσμα έδωσε με σχετικές δηλώσεις του πριν μερικές εβδομάδες ο υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κ. Ν. Ξυδάκης. Όμως στην πατρίδα μας, μια που έστω και η αναφορά για τη μετάβαση σε εθνικό – κρατικό νόμισμα έχει ενοχοποιηθεί, είναι σχεδόν θεσμικά απαγορευμένη, ο εν λόγω υπουργός δέχτηκε υστερικό, ανηλεές πολιτικό μαστίγωμα. Τα φερέφωνα όλων δυστυχώς των πολιτικών δυνάμεων του ελληνικού κοινοβουλίου ξεσπάθωσαν εξισώνοντας τη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα με την καταστροφή.

Όμως μήπως έχει σημασία να δούμε, γιατί η αλλαγή νομίσματος συζητιέται σοβαρά σ’ όλες σχεδόν τις χώρες της ευρωζώνης; Η Ολλανδία π.χ. έχει ήδη ανακοινώσει ότι από το 2012 διαθέτει επίσημα σχέδιο μετάβασης στο δικό της νόμισμα, όταν εκτιμήσει ότι το ευρώ δεν τη συμφέρει άλλο. Βέβαια οι επιτελείς της ευρωζώνης έχουν να χάσουν πολλά, εάν μια χώρα της εγκαταλείψει το ευρώ, με πρώτο και κύριο την ασυλία τους και τα φεουδαρχικά τους προνόμια.

Όμως στη χώρα, όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, στην Ελλάδα μας, φουντώνει μόνο το….
κουβεντολόι σχετικά με τη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα. Γίνονται συζητήσεις δηλαδή, χωρίς σοβαρό περιεχόμενο και τεκμηριωμένο διάλογο, σε μια διάσταση κουτσομπολιού. Πριν περίπου ένα μήνα ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ο κ. Στουρνάρας, παρουσιάζοντας στη βουλή την «Ενδιάμεση Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τη νομισματική πολιτική» δήλωσε τα εξής καταπληκτικά:

«Κάνουν λάθος όσοι επαναφέρουν θέμα δραχμής και Grexit. Αυτό δεν προκύπτει από καμία ανάλυση. Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας έχει ήδη επιτευχθεί. Το να φύγεις από το ευρώ δεν είναι απλή υποτίμηση. Είναι αλλαγή νομίσματος. Θα είναι η απόλυτη καταστροφή. Έχουμε υποχρεώσεις σε ευρώ και όλοι θα ζητάνε ευρώ. Θα συλλαμβανόμαστε στα σύνορα και δε θα μπορούμε να ταξιδέψουμε. Όσοι λένε αυτές τις ανοησίες υποστηρίζοντας ότι δε θα συμβεί και τίποτα, αν φύγουμε από το ευρώ, ας ταξιδέψουν στη Βόρειο Κορέα να καταλάβουν τι θα συνέβαινε».

Ουδείς μέσα στο κοινοβούλιο τόλμησε να τον εγκαλέσει για τα ειδεχθή ψέματα που ξεστόμισε, Δυστυχώς. Προσέξαμε ότι ο κ. Στουρνάρας είπε ότι η ανάγκη για έξοδο από το ευρώ δεν προκύπτει από καμιά οικονομική ανάλυση. Προφανώς η ελεύθερη πτώση στην οποία βρίσκεται με ευρώ η ελληνική οικονομία δεν του αρκεί. Ακόμη ανέφερε -το συνηθισμένο φόβητρο- τη Βόρειο Κορέα.

Δηλαδή κ. Στουρνάρα η Βόρειος Κορέα -κακό παράδειγμα χώρας απομονωτισμού προς αποφυγήν- δε δημιουργήθηκε λόγω ενός άγριου επεμβατικού πολέμου που διαμέλισε την ενιαία Κορέα; Ούτε απομονώθηκε η χώρα αυτή λόγω του καθεστώτος αποκλεισμού, που της επέβαλε ο σοσιαλισμός φεουδαρχικού τύπου σ’ αυτή; Μάλλον σεις ξέρετε καλύτερα. Η Βόρειος Κορέα είναι απομονωμένη, γιατί έφυγε από το ευρώ και πήγε στη δραχμή! Ήμαρτον Κύριε! Τι άλλο θα ακούσουμε.

Στο κουβεντολόι για το νόμισμα συμμετέχουν κι άλλοι. Και κάποιοι μιλάνε για δραχμή και εννοούν διπλό ή παράλληλο νόμισμα -πρόταση Βαρουφάκη- η οποία στην ουσία της δεν είναι παρά η πρόταση Σόιμπλε. Μάλιστα την πρόταση του Σόιμπλε περί διπλού νομίσματος υπό καθεστώς κατοχής και καθεστώς εξαίρεσης εντός της ΕΕ με αντάλλαγμα το κούρεμα μέρους του χρέους έχουν υιοθετήσει ανοιχτά οι κ.κ. Κατσανέβας και Μιχαλολιάκος, με την ελπίδα προφανώς να τους επιλέξουν οι Γερμανοί στη θέση των Τσίπρα – Καμμένου σήμερα.

Άλλοι μιλάνε για την επαναφορά της παλιάς δραχμής υπό καθεστώς υποτιμήσεων, για να ξεφτιλιστεί ακόμη περισσότερο η εργασία στην Ελλάδα στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης (πρόταση Λαπαβίτσα). Μάλιστα ο κ. Λαπαβίτσας φαντασιώνεται ένα ειδικό καθεστώς εξαιρέσεων της Ελλάδας εντός της ΕΕ -περίπου όπως το οριοθετεί και στην πρότασή του ο Σόιμπλε- έτσι ώστε να νομιμοποιηθεί de facto το καθεστώς κατοχής και οι δανειστές να είναι ελεύθεροι να εκβιάζουν, χωρίς η χώρα μας να μπορεί να επικαλεστεί εθνικό, διεθνές ή έστω ευρωπαϊκό δίκαιο.

Άλλοι πάλι προτείνουν να πάμε σε μια νέα δραχμή, για να ξεχρεώσουμε μέρος του δημόσιου… χρέους και να εθνικοποιήσουμε τις τεράστιες ζημιές των συστημικών τραπεζών. (πρόταση Λαφαζάνη). Φυσικά κανείς απ’ τους συντάκτες της εν λόγω πρότασης δε μας διαφωτίζει σχετικά με τις αντοχές σήμερα του ελληνικού νοικοκυριού, ώστε να μάθουμε επί τέλους πόσους φόρους και πόση λιτότητα αντέχει προκειμένου να εξυπηρετηθεί έστω και ένα 10% του σημερινού δημόσιου χρέους. Ούτε φυσικά κανείς τους μας εξηγεί, γιατί θα πρέπει να περάσουν στο δημόσιο οι χρεοκοπημένες και τοκογλυφικές τράπεζες. Τι τις χρειάζεται ο ελληνικός λαός και η ελληνική οικονομία;

Και οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι από την απαρχή της σημερινής χρεοκοπίας, πριν καν την επιβολή του πρώτου μνημονίου κανείς από τους σημερινούς φερέλπιδες φορείς των προτάσεων περί δραχμής δε δέχτηκε μια ανοιχτή και δημόσια αναμέτρηση επιχειρημάτων και προτάσεων. Αν το είχαν δεχτεί, πώς κατόπιν θα συμμετείχαν στην οργανωμένη εκστρατεία εξαπάτησης του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου ο Τσίπρας και η αριστερά του να αποτελέσουν τον άσσο στο μανίκι των δανειστών και των θεσμών κατοχής της Ελλάδας, προκειμένου να σκοτώσουν την ελπίδα στη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων και να τους οδηγήσουν μαζικά στην αποχή και την παραίτηση;

Προς τους φορείς των παραπάνω απόψεων για τη μετάβαση σε κρατικό – εθνικό νόμισμα, από την απαρχή της σημερινής χρεοκοπίας, πριν ακόμα την επιβολή του πρώτου μνημονίου, το Ε.ΠΑ.Μ. (Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο) -τις απόψεις του για το νόμισμα τις δίνουμε παρακάτω- έκανε προτάσεις να βγουν όλοι μαζί σε ένα ανοιχτό δημόσιο πολιτικό διάλογο και να αναμετρηθούν δημόσια οι απόψεις και τα επιχειρήματα του καθενός και ο κόσμος να κρίνει και να συμπεράνει.

Δυστυχώς κανείς δε θέλει το διάλογο και μάλιστα τον ανοιχτό και δημόσιο. Προτιμούν το μονόλογο. Και μάλιστα εκνευρίζονται, όταν τους ασκείται κριτική. Οι λόγοι είναι πολλοί. Με τις προτάσεις τους που καταθέτουν περί δραχμής, στην ουσία προλειαίνουν το έδαφος για την επιβολή της πρότασης Σόιμπλε.

Και να τι λέει το Ε.ΠΑ.Μ για τη μετάβαση σε κρατικό εθνικό νόμισμα: Η μετάβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος ή αν θέλετε τις συνέπειες για το λαό και την πατρίδα. Το ζήτημα είναι , επιλέγουμε να κάνουμε τη μετάβαση σε κρατικό εθνικό νόμισμα με ομαλό τρόπο, προς το συμφέρον των πολλών ή πάμε να περάσουμε τη μετάβαση κι ό,τι θέλει ας γίνει. Εδώ το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Δηλαδή αν για παράδειγμα αναγνωρίσουμε το χρέος και πούμε ότι θα το πληρώσουμε με το νέο εθνικό νόμισμα, έστω και μέρος αυτού του χρέους, να είμαστε σίγουροι, ότι με το που θα περάσουμε στο νέο εθνικό νόμισμα, θα υπάρξει καινούργια λιτότητα, πολλοί μεγαλύτεροι φόροι κλπ.

Και τονίζει το Ε.ΠΑ.Μ. το νόμισμα από μόνο του δεν είναι λύση. Δεν αποτελεί μαγική λύση δια πάσαν νόσον. Αντίθετα συνιστά την αναγκαία, αλλά όχι την ικανή συνθήκη -όπως λέμε στις φυσικές επιστήμες- για να ξεφύγει η χώρα την ολοκληρωτική κατάρρευση. Πιο συγκεκριμένα το κρατικό – εθνικό νόμισμα πρέπει να συνοδευτεί από κατάλληλες πολιτικές κι έτσι σου λύνει τα χέρια, όχι όμως για να βγάζεις τα μάτια σου. Δηλαδή να συμβεί, όπως στα χρόνια της παλιάς δραχμής (να έχουμε διολισθήσεις, πληθωρισμό, ελλείμματα, για να ωφελούνται οι ημέτεροι. Αυτές οι πολιτικές δε βοηθούν).

Αν έχεις το δικό σου κρατικό εθνικό – νόμισμα, που εκδίδεται αποκλειστικά από το επίσημο κράτος έχεις ελευθερία πολλών επιλογών, ενώ με το κοινό νόμισμα (ευρώ ) δεν έχεις, ιδιαίτερα δυνατότητα άσκησης δημοσιονομικής και πιστωτικής πολιτικής. Και το βασικό ελέγχεις με το δικό σου νόμισμα την κυκλοφορία του χρήματος (τράπεζες). Και αν δεν ελέγχεις την κυκλοφορία του χρήματος -το απέδειξε η παγκόσμια εμπειρία- είσαι τελειωμένος. Και όταν χρεοκοπεί μια τράπεζα την κλείνεις.

Η ξεχρέωση τραπεζών σε βάρος καταθετών και δανειοληπτών είναι πρωτοτυπία μόνο στην ευρωζώνη (τα γνωστά bail in). Δεν είναι συμπτωματικό που ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας ο Καποδίστριας, για να βάλει σειρά στα οικονομικά πράγματα της χώρας, πρωτίστως να διαχειρισθεί τα δάνεια του Αλ. Μαυροκορδάτου, έκοψε κρατικό εθνικό νόμισμα, το φοίνικα, έστησε κρατική τράπεζα, δημιούργησε νομισματοκοπείο στην Αίγινα, που μετά τη δολοφονία του και την άφιξη του Όθωνα οι Βαυαροί γκρέμισαν το νομισματοκοπείο και παράγγειλαν την έκδοση της δραχμής στο Μόναχο.

Συνοψίζοντας το Ε.ΠΑ.Μ. κοντά στα προηγούμενα επισημαίνει: Εθνικό νόμισμα χωρίς την καταγγελία και ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους, δίχως την έξοδο από το ευρώ αλλά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δίχως την ακύρωση του συνόλου των πράξεων, νόμων, δεσμεύσεων και γενικά του καθεστώτος οικονομικής κατοχής, που επέβαλαν οι δανειστές στην Ελλάδα από την 8/5/2010 και χωρίς να ασκηθεί ποινική δίωξη για σφετερισμό εξουσίας και εσχάτη προδοσία εναντίον όλων αυτών που υπέγραψαν την καταδίκη της πατρίδας και του λαού , ώστε να ακυρωθούν όλες οι υπογραφές τους, η διεκδίκησή του δε θα είναι τίποτε περισσότερο από τη συνέχιση της ίδιας σημερινής κατάστασης με διαφορετική μορφή.

Κλείνοντας θέλουμε να αναφέρουμε τα λόγια κάποιου, από τα οποία καταφαίνεται η σημασία του ποιος ελέγχει το νόμισμα. Αυτός ο κάποιος δεν είναι κανένας άλλος παρά ο Mάγιερ Αμσελ Ρότσιλντ(1744-1812) ο πατριάρχης της οικογένειας Ρότσιλντ: (τραπεζίτες με ρίζες από το μεσαίωνα μέχρι τις μέρες μας). Είπε λοιπόν κάποτε ο Μάγιερ Αμσελ Ρότσιλντ: «Δώσε μου τον έλεγχο του νομίσματος και δε με νοιάζει, ποιος κάνει τους νόμους της χώρας».

Εκθέσαμε τα παραπάνω ευελπιστώντας να προσφέρουμε στο χώρο ενός άρθρου τις απόψεις των πολιτικών κινήσεων, που τάσσονται υπέρ της μετάβασης σε εθνικό νόμισμα. Μέχρι σήμερα οι εκπρόσωποι αυτών των κινήσεων από την απαρχή της χρεοκοπίας λοιδορούνται ως «δραχμιστές» ή ως «συμμορία της δραχμής» από τους παπαγάλους του συστήματος ή κατά αντιχαρακτηρισμό από τη «συμμορία του ευρώ».

Κι ας προσέξουμε πολύ καλά, για να μην πέσουμε ξανά σε παγίδα. Ήδη από καιρό ο κόσμος εναντιώνεται στο ευρώ. Και όταν η μεγάλη πλειοψηφία του λαού θα έχει σιχαθεί την ώρα και τη στιγμή που βρέθηκε στο ευρώ ,τότε θα «χτυπήσουν» οι «συμμορίες του ευρώ» σπέρνοντας σύγχυση με την προπαγάνδα: «Ε, καλά έξω από το ευρώ, αλλά ποιος από τους «δραχμιστές» θα μας πάει με ομαλότητα και ασφάλεια και τα παρόμοια.»

Το Ε.ΠΑ.Μ. ανέδειξε τον τρόπο. Και ως προς το χαρακτηρισμό για τα μέλη του ως «δραχμιστές» αυτά ξεκαθαρίζουν ότι δεν είναι «δραχμιστές», δηλαδή από κάποιο ιδεολόγημα, όπως τονίζουν οι παπαγάλοι του συστήματος, αλλά θέλουν να φύγουμε από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να αποκτήσουν οι άνθρωποι στην πατρίδα μας επί τέλους, ύστερα από την καταστροφή τόσων χρόνων εντός του ευρώ ένα αξιοπρεπές εισόδημα κι έτσι να κινηθεί η οικονομία.

Ο Γιώργος Βαζάκας είναι φιλόλογος, μέλος του Ε.ΠΑ.Μ.

Σε ποιον χρωστάει όλος ο πλανήτης;

Του Μιχάλη Αριδά

Πριν λίγους μήνες, δημοσιεύτηκε από το ΔΝΤ η έκθεση του Δημοσιονομικού Παρατηρητηρίου (https://www.imf.org/external/pubs/ft/fm/2016/02/pdf/fm1602.pdf). Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διότι το παγκόσμιο χρέος έχει ανέλθει το 2015, στα 152 τρις δολάρια, ήτοι στο 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ (σελ. 12). Μιλάει για το σύνολο του κρατικού και του ιδιωτικού χρέους, δηλαδή των κρατών, των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων (πλην των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων).

Δεν έχουν ακόμα συμφωνήσει, ποιο ύψος χρέους χαρακτηρίζεται ανησυχητικό, αλλά συμφωνούν πως το υψηλό χρέος ευθύνεται για τις οικονομικές κρίσεις, είτε πρόκειται για αναπτυσσόμενες χώρες, είτε για αναπτυγμένες. Αλλά και όταν δεν υπάρχει κρίση, το χρέος ευθύνεται για τη χαμηλή ανάπτυξη.

Τέλος, μας λέει η έκθεση αυτή, πως επειδή οι επιχειρήσεις γίνονται εύθραυστες στους κραδασμούς…
των ανεξόφλητων χρεών, οι οικονομίες που έχουν υποστεί καθίζηση δεν πρέπει να προβαίνουν σε πρόωρη σύσφιξη της δημοσιονομικής τους πολιτικής, αλλά πρέπει να σπεύσουν ταχέως σε εθελοντική αναδιάρθρωση των ιδιωτικών χρεών, με μέτρα όπως η χρονική επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του χρέους.

Ας κάνουμε λιανά, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα του πολυαγαπημένου ΔΝΤ.

Όταν το παγκόσμιο παραγόμενο προϊόν ανέρχεται περίπου στα 75 τρις δολάρια, τι σημαίνει το να φτάνει το χρέος στα 152 τρις δολάρια; Αν όλοι όσοι παράγουν οτιδήποτε σε αυτό τον πλανήτη, δημιουργούν 75 τρις, πως γίνεται να χρωστάνε 152 τρις; Πως γίνεται όλη η Γη να χρωστάει ότι παράγει, πάνω από δύο φορές μάλιστα; Σε ποιον τα χρωστάει; Στους αρειανούς; Είναι διαγαλαξιακό το χρέος;

Πως γίνεται οι Η.Π.Α να χρωστούν περίπου το 110% του ΑΕΠ τους; Το πιο δυνατό οικονομικά και στρατιωτικά κράτος της Γης, σε ποιον και γιατί χρωστάει;

Αντιλαμβάνεστε την παραδοξότητα και τον παραλογισμό; Τι είναι τελικά αυτοί στους οποίους χρωστάει όλο το ανθρώπινο είδος; Που βρήκαν αυτοί τα λεφτά, ώστε να δανείζουν όλους όσους κατοικούν και παράγουν πάνω στον έρμο αυτό πλανήτη; Η απάντηση είναι απλή: είναι τα περίφημα κοράκια – funds, που δανείζουν αέρα και κάνουν τους τόκους κεφάλαιο και τα χρέη υπέρογκα. Γι αυτό, λοιπόν, θα χρωστάμε αιώνια σε αυτά.

Φαίνεται ότι δε δώσαμε στον κόσμο μόνο τη δημοκρατία, τα γράμματα, τις επιστήμες, τις τέχνες. Αυτά τους τα μαθαίναμε παλιά. Στον 21ο αιώνα τους μάθαμε άλλα πράματα, πολύ πιο κολλητικά, σαν επιδημία. Τι μάθαμε σε 7 δις ψυχές; Να τα τρώνε στα μπουζούκια, να καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν, να παίρνουν συντάξεις πρόωρες, να είναι καλοπερασάκηδες με δανεικά, να παίρνουν διακοποδάνεια και να φορτώνουν τις πιστωτικές κάρτες. Γι’ αυτό χρωστούν όλοι τα μαλλιοκέφαλά τους.

Μήπως μας δουλεύουν ψιλό γαζί με ηλίθιες δικαιολογίες, για να εφαρμόσουν απρόσκοπτοι τη σφαγή μας; Εννοείται. Γιατί όμως καταλαβαίνουμε αμέσως, πως το «εμείς φταίμε» είναι μια σκέτη μπούρδα, ένα ηλίθιο ψέμα, όταν αναφέρεται σε όλο τον πλανήτη και δεν το καταλαβαίναμε, όταν αναφερόταν στην Ελλάδα; Αντιλαμβάνεστε την παγίδα που έριξαν τη σκέψη μας; Το τεράστιο ψέμα που είχαμε πιστέψει; Λέω είχαμε, γιατί τώρα πια κανείς δεν το χάφτει. Εκτός από τα κομματόσκυλα βεβαίως, τα λαμόγια, τους βολεμένους και αυτούς που νομίζουν πως θα βολευτούν.

Ένα τελευταίο από το ΔΝΤ. Συμβουλεύει τα κράτη που είναι σε δύσκολη θέση, να «αναδιαρθρώσουν» τα χρέη των επιχειρήσεων. Προτείνει ένα τρόπο. Καιροπέταγμα του χρέους με επιδότηση του πιστωτή. Το Ε.ΠΑ.Μ., προτείνει κάτι άλλο. Διαγραφή των χρεών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, που τα μνημόνια τους εξάντλησαν οικονομικά και όχι μόνο. Όχι των θαλασσοδανείων των λαμογιών βεβαίως. Αυτά θα πληρωθούν μέχρι δεκάρας.

Από τη στιγμή δε, που το ίδιο το διεθνές δίκαιο το προβλέπει ξεκάθαρα, γιατί δεν «αναδιαρθρώνουμε» και το δημόσιο χρέος; Ο ΟΗΕ βγάζει συνεχώς ψηφίσματα, πως ένα κράτος έχει το δικαίωμα να αναδιαρθρώσει το χρέος του από το μηδέν. Αυτό ισχύει, γιατί ένα κράτος δεν είναι σαν έναν ιδιώτη. Δεν μπορεί να κάνει κατάσχεση κάποιος σε ένα κράτος, γιατί το κράτος έχει πίσω του ένα λαό. Είναι πρώτιστο μέλημα του κάθε κράτους η ευημερία και επιβίωση του λαού του και όχι η εξόφληση του χρέους. Γι΄ αυτό, ένα κράτος έχει το δικαίωμα να διαγράψει μονομερώς το χρέος του. Το διεθνές δίκαιο τα λέει αυτά, όχι εγώ.

Εμείς γιατί δεν ασκούμε αυτό το δικαίωμά μας, όπως μόνο το Ε.ΠΑ.Μ. ζητάει; Για να μην μας αποκαλέσει μπαταχτσήδες, ο αείμνηστος ολετήρας ΓΑΠ; Γιατί να μην πάει ο πρωθυπουργός της ελεύθερης και ανεξάρτητης Ελλάδας (όχι της σημερινής, που είναι υπό κατοχή) στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και να ενημερώσει, πως η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει το χρέος της, καθώς από όπου και να το πιάσεις, είναι παράνομο, καταχρηστικό και ληστρικό; Και άρα, ως εκ τούτου, δεν πρόκειται να πληρώσει ποτέ ένα χρέος που δεν αναγνωρίζει;

Ποιος θα τρέχει μετά; Ποιος έχει να τρέμει από μια τέτοια εξέλιξη; Εμείς ή τα διεθνή κοράκια; Σας διαβεβαιώ, το δεύτερο.

Γιατί έχουν διαγράψει το χρέος τους, τόσα άλλα κράτη και όχι εμείς; Είναι πιο έξυπνοι οι Ισλανδοί που το έκαναν πρόσφατα; Σκεφτείτε, ότι η πρώτη χώρα που κέρδισε δικαστήριο διαγράφοντας χρέος, ήταν η Ελλάδα τη δεκαετία του 1930. Γιατί όχι και σήμερα;

Ο Μ. Αριδάς είναι μέλος της ΠΓ του Ε.ΠΑ.Μ.

«Πολιτικοί Διάλογοι» με τον δημοσιογράφο Απ. Ρόσσιο στην ΕΡΤopen -27 Μαρτίου 2017

«Πολιτικοί Διάλογοι» με τον δημοσιογράφο Απόστολο Ρόσσιο μέσα από τον ραδιοθάλαμο της ΕΡΤopen 106.7 FM. ‎Δευτέρα, 27 ‎Μαρτίου ‎2017.